رقابتهاي ليگبرتر در جريان است، اما متاسفم که فوتبال محلات از بازيهاي ليگبرتر فوتبال بهتر است. در حال حاضر فقط بازيکنان 10 درصد فوتبال بازي ميکنند و مابقي بازي به پرخاشگري، دادوبيداد، درگيري لفظي بين نيمکتها و اعتراض به داوري سپري ميشود. ناهنجاري فکري و اخلاقي فوتبال ما را فرا گرفته است. فوتبال ما با اين مديريت بهجايي نميرسد. پول از سوي دولت به باشگاهها ترزيق ميشود و بازيکنان بهخاطر پول بازي ميکنند و انگيزهشان را از دست دادند. فوتبال ما آماتور هم نيست و تعداد خطاها در يک بازي زياد است و بازيکنان انتحاري بازي ميکنند. متوجه نيستند که احتمال مصدوميت شديد وجود دارد. اين فوتبال ديدن ندارد و تاکتيکي در بازيها نميبينيم و بازيکنان بدون برنامه بازي ميکنند. تيمهاي ليگبرتر شرايط سينوسي دارند و فقط تيمهاي استقلال و پرسپوليس کمتر ميبازند. تيم گلگهر با اين همه ثروت و سرمايهگذاري از تيم تهجدولي گل ميخورد. اگر در يک بازي بالاي 3 گل زده ميشود بهخاطر اشتباهات محرز بازيکنان است و ما مشکلات ساختاري داريم. باشگاه استقلال در 10 سال گذشته 10، 20 مديرعامل عوض کرده است. زمانيکه هواداران استقلال و پرسپوليس اعتراض ميکنند مديران اين 2 باشگاه را تغيير ميدهند تا طرفدارانشان ساکت شوند. مديران اين 2 باشگاه هم انتخابي نيستند، بلکه انتصابي هستند. اين باشگاه مشکلات ساختاري و مالي دارد. اگر باشگاه استقلال 200 ميليارد تومان بدهي دارد چرا فتحا...زاده قبول کرد که مديرعاملش شود؟ او فقط شعار ميدهد که ميتواند استقلال را قهرمان آسيا کند تا مديريتش را تثبيت کند. اگر فتحا...زاده عوض شود او براي مدير بعدي 400 ميليارد تومان بدهي ميگذارد. باشگاههاي استقلال و پرسپوليس در 40 سال گذشته حمايتهاي مالي زيادي شدند، اما پيشرفتي نداشتند. نکته پاياني اينکه پول زياد صرف سازندگي فوتبال ما نميشود و در جيب دلالان ميرود و فقط يک مقدار از اين پول به دست بازيکنان ميرسد. 80 درصد مبلغ قراردادها را دلال ميگيرد و فقط 20 درصدش به بازيکن تعلق ميگيرد. دلالها رقم قراردادها را بالا ميبرند و مبلغ قرارداد يک بازيکن 2 ميلياردي را به 8 ميليارد تومان افزايش ميدهند. باشگاههاي ما اکنون به همه بدهکار هستند و استقلال و پرسپوليس يک زمين تمرين ندارند.