هدف اصلي درمانهاي فيزيوتراپي اين است که بيماران بتوانند تحرک مناسب و کافي را از نظر فيزيکي داشته و فعاليتهاي روزمره، شغلي، حرفهاي و اجتماعي خود را بهخوبي انجام دهند. امروزه جمعيت سالمند کشور رو به رشد فزآينده است و سالمندان با مشکلاتي همچون کاهش توان عضلاني، نقصان فعاليتهاي حرکتي، پوکياستخوان، ساييدگي مفاصل، شکستگي و ناتواني فرد در انجام امور، حرفهاي و اجتماعي خود مواجه بوده و فيزيوتراپيستها ميتوانند در هر 3 بعد پيشگيري، درمان و بازتواني به بيماران سالمند کمک کنند تا فرد بهصورت پويا و فعال زندگي خود را ادامه دهد. يکي از اصليترين مشکلات اصلي جامعه ما در حال حاضر افزايش مشکلات سيستمهاي اسکلتي عضلاني در کودکان، نوجوانان و جوانان است. متاسفانه در بحران پاندمي کرونا بهدليل کاهش تحرک کودکان و نوجوانان و مشکلاتي همچون چاقي، رژيم غذايي نامناسب و کاهش قدرت عضلات و فقر حرکتي، بيماريهاي اسکلتي عضلاني افزايش پيدا کرده است. اين موضوع به نوعي سن بروز مشکلات اسکلتي عضلاني در جمعيت نوجوان و جوان را کاهش داده است و اين مساله يک آژير خطر براي آينده بوده؛ يعني فردي که از الان در سن کودکي و نوجواني فعاليت فيزيکي کمي دارد بهتدريج در ادامه زندگي دچار مشکلات سيستمي همچون فشارخون، ديابت، پوکياستخواني و ساييدگي مفاصل نيز ميشود. به همين علت لازم است که آموزشهاي لازم و پيشگيرانه توسط فيزيوتراپيستها به کودکان نوجوانان و جوانان داده شود. سالمندان بايد روزانه 45 دقيقه با کفش طبي و سرعت مناسب پيادهروي کنند. آنها همچنين بايد فعاليت و ورزشهاي تقويتي، ايزومتريک، هوازي، کششي و ورزشهاي تنفسي که توسط فيزيوتراپيستها آموزش داده ميشود را نيز انجام دهند. براي جلوگيري از چاقي و پوکياستخوان، افراد جامعه بايد از کودکي تا ميانسالي و دوران سالمندي فعاليت و ورزشهايي همچون: ورزشهاي هوازي، پيادهروي منظم و تمرينات تنفسي را انجام دهند.