هیچ کشوری آمار دقیقی از نوزادان رها شده ندارد
آرمان ملي: پيدا کردن کودکي که توسط والدين خود رها شده، خبر تازهاي نيست با اين حال هربار خراشي بر وجدان جمعي ميکشد؛ سالهاست که گوشه و کنار شهر کودکاني پيدا ميشوند که از طرف والدين خود رها شدهاند؛ نوزاداني که بعضا سلامتشان در وضعيت بحراني است. عاليه شکربيگي جامعهشناس، به ديدهبان ايران، گفته: «هيچ کشوري در دنيا آمار دقيقي از نوزادان رها شده خود ندارد. در ايران هم آمار دقيقي نداريم و بسياري از اين موارد به صورت پنهان و دور از چشم مسئولان و رسانهها اتفاق ميافتد.» او ادامه داده است: «تحقيقي که با محوريت زنانه شدن آسيبهاي اجتماعي در سال 97 در شهر تهران انجام داده بودم نشان ميداد که آسيبهاي اجتماعي بيشتر جامعه زنان را در برميگيرد. اين زنان در چند گروه قابل دستهبندي هستند؛ براي مثال زناني که تا به حال ازدواج نکرده و همچنان مجرد هستند، زناني که طلاق گرفتهاند، زناني که سالمند هستند؛ مساله تنهايي زنان در اين دستهبنديها نقش مهمي دارد.»اين استاد دانشگاه ضمن تأکيد بر اينکه آگاهي سازي زنان درباره اين تنهايي بسيار کمک کننده خواهد بود، گفته: «ما امروز با خانوادههايي روبهرو هستيم که از لحاظ اقتصادي شکننده هستند و توان برطرف کردن نيازهاي اقتصادي خود را ندارند. امروزه افراد به دلايل مختلف اقتصادي و نگرشي به شکلهاي غيرمتعارف و خارج از چارچوب خانواده به اين نياز پاسخ ميدهند. کودکاني که حاصل روابط خارج از بستر ازدواج هستند نامشروع خوانده ميشوند. حتي اگر اين کودکان در بستر خانواده متولد ميشدند در صورتي که والدين او توانايي نگهداري از نوزاد را نداشتند در همان بيمارستان و بعد از زايمان به مراکزي همچون بهزيستي سپرده ميشوند.» اين استاد دانشگاه زناني که به هردليلي در يک رابطه نامشروع درگير يک بارداري ناخواسته شدند را «زنان تنها» ناميده و گفته: «غالب اين زنان درگير اعتياد به مواد مخدر هم هستند.» اين پژوهشگر اجتماعي دومين مساله درباره مادران کودکان رها شده را اعتياد اين مادران دانسته و گفته: «اين مادران بايد قبل از بارداري تحت حمايت درماني و مالي قرار ميگرفتند. سازمانهاي حمايتي بايد اين زنان تنها را به مراکز خود ببرند، تحت درمان قرار بدهند و نوزادان هم درصورت ناتوانايي مادر به مراکزي همچون بهزيستي تحويل داده شوند. اما اتفاقي که معمولا ميافتد اين است که اين زنان تنها، خودشان رها شده هستند.»
