اين روز ها هر وقت اين عبارت غريب را مي شنوم دلم مي گيرد، ( قديما به بزرگترها بيشتر احترام مي گذاشتند)، من كه شانس حضور در زمان حيات پدر بزرگ و مادر بزرگ ام را نداشتم، اما با تمام وجودم پدر و مادرم را تا لحظه وفاتشان با قلبم دوست داشتم و تنهايشان نگذاشتم. بزرگترها تاريخ ما هستند و ما خيلي زود تاريخ فرزندانمان مي شويم. هركجا پدربزرگ و مادر بزرگ تنهايي ديديم، فرزندانشان شويم.