پوکياستخوان بيماري خاموش است. بهمرور زمان تراکماستخوان از بين ميرود و پس از آغاز علائم ناشي از تحليل توده استخوانها ديگر نميتوان براي بازگرداندن تراکم استخوانها کاري انجام داد. لذا توصيهها بر اين است که لبنيات در رژيم غذايي گنجانده شود. لبنيات کمچرب قابليت بيشتري براي جذب کلسيم دارد و توصيه ميشود از لبنيات کمچرب براي داشتن کالري کمتر و جذب کلسيم بيشتر استفاده شود. افراد تا سن 30 سالگي به حداکثر تراکم استخواني ميرسند. از 30 سالگي به بعد بافت استخوان سير تخريبي خواهند داشت که اگر اين سير سريعتر باشد افراد مستعد پوکياستخوان خواهند شد. به جوانان توصيه ميشود فعاليتهاي ورزشي داشته باشند، علاوه بر رژيم غذايي سالم نياز به فعاليت بدني است تا در آينده کمتر به پوکياستخوان مبتلا شوند. با توجه به اينکه ژنتيک عامل اصلي پوکياستخوان است، برخي خانوادهها بيشتر مستعد پوکياستخوان هستند، ضمن اينکه زناني که وزن کمي دارند هم استعداد بيشتري براي پوکياستخوان دارند. در مورد مصرف برخي داروها، بهعنوان مثال: کورتون در درازمدت ميتواند موجب پوکياستخوان شود. کمکاري و پرکاري تيروئيد از ديگر عوامل ايجادکننده پوکياستخوان هستند. روماتيسم مفصلي هم از ديگر دلايل ايجاد پوکياستخوان است. همچنين کمبود ويتامين D بين خانمهاي ايراني شايع است. در اين ميان ورزش و رژيم غذايي سالم و استفاده از نورخورشيد توصيه ميشود. مصرف دخانيات، کافئين و چاي موجب کاهش جذب کلسيم در بدن ميشود و همچنين زناني که يائسه ميشوند بهدليل کاهش استروژن در معرض بيشتر ابتلا به پوکياستخوان هستند. به همين دليل کلسيم و ويتامين D بايد به ميزان کافي استفاده شود. برخيها تصور ميکنند شير و لبنيات پرچرب کلسيم بيشتري دارد، در حاليکه لبنيات کمچرب موجب جذب کلسيم بيشتر ميشود به همين دليل توصيه ميشود از لبنيات کمچرب براي داشتن کالري کمتر و جذب کلسيم بيشتر استفاده شود. کمردرد، دردهاي استخواني مداوم بهويژه در استخوانهاي کمر، لگن و ران از نشانههاي پوکياستخوان است بهحدي که برخي بيماران در انجام فعاليتهاي روزانه دچار مشکل ميشوند. در برخي مواقع کوتاهشدن «قد» نشانه پوکياستخوان است و اين افراد بدون ضربه به استخوان در معرض ترک و شکستگي استخوان هستند. توصيه ميشود زنان از 60 تا 65 سالگي تست سنجش تراکماستخوان دهند و اگر مشکل کمبود استروژن دارند به توصيه پزشک ميتوانند زودتر تست دهند.