درحاليکه بشر امروزي نسبت به گذشته، خواهان احقاق بيشتر حقوق بشر از نوع مردمسالاري يا همان دموکراسي است، همگام با اين تقاضا، به تکامل فکري بالاتري از حقوق بشر يعني بيودموکراسي يا همان زيستسالاري رسيده است. درحال حاضر با رشد سطح آگاهي و تفکر مردم نسبت به موضوعات محيط زيستي، افراد بيشتري در دنيا خواهان اجراي قوانين حق حيات براي تمامي گونههاي زيستي (جانوري - گياهي) هستند. همچنين آموزههاي اديان الهي بهخصوص دين اسلام، علاوه براحياي ارزشهاي حيات انسانها، با جامعيت و با كمك از معنويت به تشريح حقوق حيوانات و گياهان پرداخته و همگان را به رعايت آن ترغيب و تشويق ميکنند. مطالعه فلسفه حيات و بويژه آموزههاي برجسته و بي نظير اسلام راجع به حقوق گياهان و حيوانات ما را به اين نكته رهنمون مي كند كه براي داشتن آرامش و سلامت رواني و جسمي بايد به حقوق ديگر موجودات از جمله حيوانات و گياهان احترام بگذاريم و جهان را به مكاني زيبا براي زيستن مبدل کنيم. با اين تفاسير، در چند سال اخير متأسفانه تبليغات زيادي توسط تعداد انگشت شماري از دامپزشکان، کوهنوردان، بيراهه نوردان (آفرودسواران) در مورد ناديده گرفتن حق حيات که تمامي اديان الهي بدان تاکيد کردهاند، صورت گرفته است که بهنوعي حيوانآزاري تلقي ميشود. ما انسانها به هيچ عنوان حق نداريم که حق حيات را از آنها سلب کنيم. تعلل و تاخير در تصويب قانون حمايت از حقوق حيوانات در کشور باعث شده که انواع حيوانآزاري چه بهصورت مستقيم و چه بهصورت غيرمستقيم مانند نفرت پراکني و تشويق و ترغيب مردم به آزار و کشتار آنها توسط افرادي که بهشدت نياز به درمان روان ناآرام خود دارند صورت ميگيرد. در حالي که برخي کودکان را تشويق به پرتاپ سنگ و حتي تيرزدن به پرندگان و ساير حيوانات ميکنند، بايد حتما قانون حمايت از حقوق حيوانات وجود داشته باشد زيرا اگر آن فردي که اين اعمال را انجام ميدهد مجازات قانوني شود، فرد ديگري به خود اجازه اين کار را نميدهد و اين قوانين بازدارنده باعث کاهش حيوان آزاري ميگردد. صدا و سيما اين ارگان بسيار قوي فرهنگي - اجتماعي در امر فرهنگ سازي و آگاه سازي مردم نسبت به حفاظت گونههاي جانوري و گياهي، کمکاري کرده است. اين درحاليست که ميتواند با ساخت و ارائه مستندهايي در جهت افزايش سطح فرهنگ و آگاهي مردم در قبال رفتار با حيوانات و گياهان تاثيرات مثبت زيادي بگذارد. نمايش مستندهايي مانند دومينو که بجاي ارائه راهکارهاي علمي و استاندارد جهاني در جهت مديريت حيوانات شهري، اطلاعاتي مانند مخالفت با عقيم سازي، واکسيناسيون، غذارساني مسئولانه، نه تنها کمکي براي مديريت جمعيت حيوانات شهري نميکند بلکه تبعات بسيار منفي در روان جامعه ميگذارد. درحالي که مردم، در مواجهه با حيات وحش هيچ آموزه مثبتي دريافت نکردهاند، در بسياري از موارد با حيوانات بشدت با خشونت برخورد ميکنند که شاهد خبرها و گزارش موارد زياد حيوان آزاري در تمام نقاط کشور هستيم که آرزو ميکرديم ايکاش کمي تلاش براي فرهنگ سازي و آموزش بيشتر براي حفاظت ازگونههاي بشدت آسيب پذير حيات وحش سرزمينمان ميکرديم که اينگونه هر روز شاهد تلف شدن آنها نباشيم !سخن آخر، تنها راه مبارزه و کاهش جرائم دردناک حيوان آزاري، تصويب قانون حمايت از حقوق حيوانات است.