ارزیابی منصفانه از کارنامه صد روزه

هر دولتی بر اساس شعارهای انتخاباتی خود در زمان برگزاری انتخابات دارای برنامه‌های کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت است. ارزیابی صد روزه علی القاعده در حوزه برنامه‌های کوتاه مدت قرار می‌گیرد. به نظر من کار رسانه‌ها این است که فهرستی از وعده‌های آقای رئیسی در مناظرات و نطق‌های انتخاباتی را تهیه و دسته بندی کنند و در معرض داوری قرار دهند. به نظر من عمده ترین چیزی که از دولت سیزدهم می شود برداشت کرد این است که عمدتا در مسائل اقتصادی که مشکل مردم است نتوانسته کارنامه خوبی را از خودش در این صد روز به جا گذارد. البته باید انصاف داد که فرصت، فرصت زیادی نیست. به عنوان نمونه ما دیدیم که بورس رشد وحشتناکی کرد و بعد حباب بورس ترکید و مردم ضرر کردند هرچند دولت مشکل نقدینگی خودش را با حجم عظیمی از سرمایه‌های وارد شده بورس حل کند اما به ضرر مردم، به نظر من رویکردهای آقای رئیسی می‌توانست بهبود وضع بورس باشد و مردم احساس کنند ضرر و زیان ناشی از بورس قابل جبران است اگر سودی نمی‌کنند حداقل به اصل پول خودشان برسند. از این دست مسائل زیادی هرچند آقای رئیسی وارث بعضی از ناکامی‌ها و ناکارآمدی‌ها دولت قبل است. نکته دوم هنوز تکلیف بعضی از مسائل خارجی مانند رابطه با عربستان در منطقه روشن نیست و چیز شفافی نشنیده‌ایم که به نظر می‌رسد این یک خطای استراتژیک است و باید هرچه زودتر در منطقه جاگیری خودمان را تمام کنیم و با یک پشتوانه قوی تر وارد مبادلات فرا منطقه‌ای بشویم. یا قضیه FATF که خوب هنوز معلوم نیست که اولیای دولت فعلی و خود آقای رئیسی نظرشان چیست. نخبگان اقتصادی شاید غالبا معتقد به پذیرشFATF هستند، خیلی از کشورها این را پذیرفته‌اند و کشورهای باقی مانده هم خواهند پذیرفت. این مسأله در این دولت دراین صد روز به یک شکلی روشن می‌شد اما دولت گویا این ها جزو مسائل چالشی نیستند. حتی در مورد مذاکرات وین آن تحرک لازم را ندیدیم. قاعدتا شتابی که در دولت روحانی برای جمع کردن مسأله هسته‌ای بود در این دولت شاهد نبودیم. هرچند هیچ راهی این دولت به جز حضور در مذاکره و آن هم با خود آمریکا ندارد. در این مدتی که ترامپ خارج شد نشان داده شد مسأله ما خود آمریکا است نه اروپا. در این صد روز باید دولت و حاکمیت مانع ایجاد شده بر سر مذاکرات توسط مجلس را با تعامل بر طرف می‌کرد. در رابطه با مسائل فرهنگی چیز قابل ذکری ندیدم نه در رابطه با تئاتر، سینما، کتاب و... به نظر می‌رسد که مردانی که در عرصه فرهنگ وارد شده‌اند مردان متوسطی هستند و قاعدتا اول قضیه آهنگ خودشان را شتاب بدهند و کارهایی را که فکر می‌کنند دولت قبلی نتوانسته بکند، مطرح بکند. راجع به سخنگو نقد دیگر من است یک نفر در دولت نبود که در هفته اول یا دوم یا در نهایت در ماه اول سخنگو را مشخص می‌کرد تا هر کسی یا وزراء یا خود رئیسی صحبت بکنند. قاعدتا تعیین سخنگو امر جا افتاده‌ای است. نکته بعدی تاخیر در معرفی وزیر آموزش و پرورش است. بعد از رای نیاوردن وزیر پیشنهادی با توجه به شروع سال تحصیلی در مدت زمان کمتری نسبت به معرفی گزینه جدید برای تصدی پست وزارت آموزش و پرورش اقدام می‌کرد. در کنار این موارد بحث آشنایی و تحرک در استان‌ها و شهرستان‌ها توسط رئیس دولت و معاون اول خوب بوده و توانستند با مشکلات مردم آشناتر بشوند به خصوص آقای رئیسی تاکید خودش را بر روی مسائل اقتصادی گذاشته است که مشکل اصلی مملکت است. به نظر من آهنگ خوبی را در این قضیه نواخته اما قاعدتا زودتر باید به نتیجه‌ای برسد و مردم عملا نتیجه آن را ببینند از کنترل قیمت‌ها، نظارت بر بازار،‌ بالا بردن ارزش پول ملی و...