ادامه از صفحه یک| بر کل افغانستان را بسیار مشکل و چه بسا ناممکن میسازد. به نظر میرسد، حضور قوی جبهه مقاومت پنجشیر و اضافه شدن سایر فرماندهان مجاهدین و نیروهای رزمی، به این جبهه، اگر به جنگ دائمی منجر نگردد، حداقل در میان مدت به تغییر معادلات سیاسی و نظامی در افغانستان خواهد انجامید. اتفاقات روزهای اخیر در پنجشیر و درگیری های طرفین و مقاومت جانانه جبهه مقاومت، دلیل روشنی بر این حقیقت است، که طالبان، مالک مطلق افغانستان نخواهد شد! البته در صورت رسیدن به توافقی برای تشکیل دولت فراگیر با حضور همه گروههای مجاهدین و اقوام و مذهب، شرایط متفاوت خواهد شد. در یک جمله پایانی، با وجود این طالبان مدعی رهبری انحصاری امارت اسلامی، و فرماندهان و مسئولان حاکم بر این گروه و تعارضها و اختلافات مبنایی موجود در جریان فرماندهی طالبها، با اندیشههای بنیادگرایانه و سلفی، هیچ زمان افغانستان روی آرامش به خود نخواهد دید و منطقه نیز احساس امنیت نخواهد کرد مگر آنکه گروهی تکنوکرات غیرنظامی از درون طالبان، بیرون آمده و با توجه به حقایق و ضرورت های افغانستان و منطقه و جهان در کنار سایر اقوام و احزاب و مجاهدین، دولت فراگیر و معتدل تشکیل دهند. فاصله زمانی تا تحقق چنین اتفاقی، هر چند قابل محاسبه دقیق نیست اما در میان مدت و بلند مدت، ممکن خواهد شد. و مردم مظلوم افغانستان را از جنگ و خونریزی بیشتر نجات خواهد داد. افغانستان، ملک طلق طالبان نیست. بلکه سرزمین مشترک همه اقوام و ساکنان این سرزمین است.