کارگردان نـمایـــش «خانــهعروســـک» گفـت: بازیگـران تئاتر که تنها همین کار را دارنــد از زمــان شیوع کرونــا در شرایط بدی زیست مــیکنند. خیلی از بازیگران شریف به کارهایی، چون مسافرکشی، فروشندگی، کار در کافه و... روی آوردهاند. جواد مولانیا افزود: چند مدتی کمکار بودم و پیش از آن هم در تئاتر فعالیت داشتم. مدتی است در شبکه چهار صدا و سیما فعالیت دارم و سال گذشته سه شب در هفته برنامه زنده و با موضوع هنر با نام «شبهای هنر» اجرا میکردم که بینندههای فرهیخته، فرهنگی و هنرمندی هم داشت. وی گفت: در حال حاضر مشغول تمرین تئاتری هستم که اگر شرایط مهیا باشد اواخر مهرماه روی صحنه عمارت نوفل لوشاتو میرود. این عکاس و نقاش جوان درباره وضعیت تئاتر امروز اظهارکرد: متاسفانه تئاتر شرایط اسفباری دارد از این جهت که هنوز متولی تئاتر در پی دگرگونی مسئولان و مدیران حوزه نمایش مشخص نیست. هنوز بلاتکلیفی سالنهای نمایش ادامه دارد. بازیگران تئاتر که تنها همین کار را دارند از زمان شیوع کرونا در شرایط بدی زیست میکنند. در واقع کرونا عرصه نمایش را نابود کرد. کارگردان نمایش «خانه عروسک» با اشاره به اینکه بازیگران، نویسندگان و...
تنها تخصصشان تئاتر است و بــا تعطیلیها و عدم حمایت مجبور هستنــد به کارهایی روی بیاورند تا نیازهای اولیه آنها برای گذران زندگی تامین شود، بیان کـــرد: بزرگترین انتظاری که از مدیران فرهنگی جدید دارم و فکر میکنم این انتظار نجاتدهنده است این است که شخصی که متولی کار میشود آگاهی و شناخت لازم و کافی از عرصه نمایش داشته باشد. بازیگر نمایش «نیمهتاریک ماه» با تاکید بر ضرورت شناخت مدیرفرهنگی از تئاتر عنوان کرد: ما شخصیتهای زیادی داریم که به اندازه کافی شناخت بالا و دید بسیار درستی نسبت به تئاتر دارند، تحصیلاتشان در این زمینه است و باتجربهاند. از این پتانسیل بالا باید برای رفع مشکلات ریز و درشتی که گریبان هنرمندان عرصه نمایش را گرفته استفاده کرد. متاسفانه این بزرگترین مشکل ما است که برخی مدیران فرهنگی نه تئاتر میروند و نه تحصیلات مرتبطی دارند و نه شناختی از این عرصه دارند. این بازیگر جوان تصریح کرد: بسیاری از مدیران فرهنگی فکر میکنند تئاتر تفنن است و بچهها کار اصلی دیگری دارند و برای سرگرمی دورهم جمع میشوند و نمایشی اجرا میکنند. به همین دلیل با کوچکترین اتفاقی دستور به بستن دربهای سالنهای نمایش
میدهند. جواد مولانیا خاطرنشان کرد: وضعیت گروههای نمایشی غمانگیز است. امیدوارم مدیران فرهنگی در کنار خود از افراد باتجربه در این عرصه بهعنوان مشاور بهره ببرند. نجات هنرهای نمایشی ضرورتی انکارنشدنی است که تنها با عزم و اراده مدیران آشنا به این عرصه قابلحل است.