لباس شهردار به‌زور به‌تن کسی نمی‌رود

یکی از عجایب مدیریتی در کشور بعد بیش از 40 سال در حال رخ دادن است. بعد از گذشتن از تمام این سال‌ها انتظار می‌رود موضوع شایسته‌سالاری و تجربه بیش از این مورد توجه قرار گیرد. بر اساس آنچه در رزومه علیرضا زاکانی دیده‌ام باید بگویم هیچ سابقه مدیریتی خاص و کلان ندارند تا کلان‌شهری که نصف اقتصاد کشور در آن رقم می‌خورد، 10 میلیون نفوس در آن نیاز به اداره‌شدن دارند و چند ده‌هزار میلیارد تومان گردش مالی دارد، تحت‌مدیریت خود داشته باشند. فراموش نمی‌کنیم که اوایل انقلاب وقتی از کسی درخواست می‌کردند مسئولیتی را بر‌عهده بگیرد، فرد می‌گفت من احساس تکلیف نمی‌کنم. این‌چنین امتناع می‌کرد و در نتیجه دیگران عده‌ای را واسطه و به‌فرد تکلیف می‌کردند تا در شرایط مشخص فردی که با کار آشنایی کاملی دارد مسئولیتی را بپذیرد. اما حال چه اتفاق افتاده که تمام این مسائل برعکس شده است؟ و آقای زاکانی می‌گویند وزارت بهداشت و رفاه به من پیشنهاد شده اما آن‌ها را دوست نداشتم و تمایل داشتم به شهرداری بیایم؛ یعنی تصمیمی بر اساس علاقه و دوست داشتن بدون در نظر گرفتن سابقه کار عمرانی و مدیریت شهری که ندارند. اینکه آقای زاکانی چند سال نماینده مجلس بوده و در دستگاه قانونگذاری فعالیت کار کرده، مدیریت اجرایی محسوب نمی‌شود. نداشتن سابقه تنها یک بعد موضوع است. بعد دیگر این است که باید دانست کسانی که اطراف وی هستند و او را حمایت می‌کنند با چه نظری به مسائل نگاه می‌کنند. آن‌ها سر خود را از زیر برف بیرون بیاورند و ببینند مردم دیگر همان مردم گذشته نیستند و بسیار آگاه و مطلع هستند و دقیق متوجه مسائل می‌شوند. دادن شعارهای نخ‌نما و اینکه در اینجا ام‌القری کشور اسلامی با کمک حوزه علمیه می‌خواهیم بسیاری از کارها را پیش ببریم، دیگر جوابگو نیست. چه‌کاری را می‌خواهید در تهران با کمک حوزه علمیه پیش ببرید؟ شهر تهران باید نظافت شود، عمران داشته باشد، در آن اقتصادی عمل شود، پول‌هایی که از مردم گرفته می‌شود در جای خودش صرف شود و نیروها کاهش پیدا کنند. شهردار جدید با حضور خود صدها نیروی جدید را به همراه خواهد آورد و با حقوق‌های کلان به مردم تحمیل خواهد کرد. این‌ها همه فجایعی هستند که نه‌به عنوان کنشگر سیاسی؛ بلکه به عنوان شهروند شاهد آن هستیم و احساس نگرانی می‌کنیم. از دوران شهردار سابق چند هزار میلیارد تومان پرونده هنوز بلاتکلیف است و هنوز قائم‌مقام شهردار وقت در زندان جواب پس می‌دهد و تکلیفش مشخص نشده که دوباره این‌چنین آب را با برخی شعارها و رویه‌ها گل‌آلود و غیرشفاف کنیم. این وضعیت حقیقتا نگران‌کننده است. همچنین از لحاظ قانونی این موضوع مشکل دارد؛ چرا‌که در قانون ضوابط مدیریتی سوابقی که گذشته‌اند باید مورد تفسیر آقای زاکانی قرار گیرد که فعالیت چند‌ساله در مجلس سابقه اجرایی محسوب می‌شود. یعنی یک لباسی را به‌زور به تن کسی کنند. لباسی که به‌زور تن کسی شود بالاخره از جایی پاره می‌شود. شهرداری تنها یکی از این موارد است؛ اما در باقی حوزه‌ها هم این نگرانی وجود دارد. آقایانی که حالا به هر شکلی روی کار آمده‌اند لااقل ظاهر را رعایت کنند؛ افراد شایسته بیشتری هستند که حقشان است از آنها دعوت شود.