متاسفانه مردم این روزها یکخورده کممحبت و زودرنج شدهاند. مثلا در مقابل فحش مسئولین سریع از کوره در میروند؛ در حالی که فراموش کردهاند این مسئولین همان عزیزانی هستند که اوایل کرونا بیشترشان از دم کرونا گرفتند و هیچکدام هم ککشان نگزید و دو روزه خوب شدند تا به ما نشاندهند کرونا که ترس نداره! بنابراین وقتی مسئولین انقدر دلسوز و چیز هستند حالا اعصابشان خورد بوده و گیرم یک چیزی هم به منتقدان واکسن کرونا گفتند، شما چرا رگ گردن باد میکنی برادر من؟ یا مسئول عزیزی دلش میخواهد گشاد بنشیند. توی کشور خودش است، بگذارید راحت باشد. اصلا این مدل نشستن چه ایرادی دارد که انقدر در بوق و کرنا کردهاید؟ همه مشکلات کشور را حل کردهاید فقط مانده نحوه نشستن ایشان؟ راحت باش باباجان راحت باش، اصلا صدوهشتاد بزن، فقط در کنارش وظیفهات هم انجام بده قربانت شوم. بعد یک ایزی لایف هم بپوش که اگر خدایی نکرده خراب کاری کردی لااقل توی مملکت نباشد!
مسئول دیگری هم که مثل اینکه شام دیشبشان سنگین بوده و ایشان هم گویا پرخوری کردند، ابراز داشتند ایران در آینده نزدیک مرکزی برای تنگدستان دنیا خواهد شد. اصلا با این جمله هر چه آدم تنگ است، وا رفتند. وگرنه عزیز من حالا درست است اوضاع اقتصادی، سیاسی، ورزشی، جامعهشناسی، کشاورزی، روانی و... کشور ما خراب است و شما ضمن احساس تکلیف میخواهید مثلا اوضاع را درست نشان بدهید ولی این دلیل نمیشود که بخواهید تنگدستان دنیا را به ایران بیاورید بعد با سیاستهایتان آنها را گشاد (منظور گشاددست) کنید. بگذارید چهار تا آدم تنگ هم توی دنیا بماند. هرچه در کار مردم خودتان گشایش ایجاد کردید کافی است... .
نتیجه اخلاقی: ما از همین دو خط نتیجه میگیریم که اولا فحش مسئولین گُله هر کی نخوره خُله، و دوما مسئولین ما خیلی طرفدار کلمات همخانواده گشاد، همچون گشاد نشستن، گشایش و... هستند و برایشان آرزوی موفقیت و گشایش میکنیم.