رئیس سازمان سینمـایی در متنی برای درگذشت علی مرادخانی، معاون سابق هنری وزیر ارشاد تاکید کرده است، وی پلی میان هنرمندان و مسئولان برای رفع دغدغهها بود. در پی درگذشت علی مرادخانی معاون سابق هنری وزیرفرهنگ و ارشاداسلامی، حسین انتظامی، رئیس سازمان سینمایی، در دلنوشتهای این مدیرفرهنگی را پلی میان هنرمندان و مسئولان برای رفع دغدغهها، برداشتن موانع و شناسایی و شکوفایی خلاقیتها دانست. در این متن که در صفحه مجازی رئیس سازمان سینمایی منتشر شده است آمده است: در این سالها سابقه آشنایی و همکاری با مدیران فرهنگی بسیاری داشتهام، اما به صراحت میگویم مدیرانی که از فهم فرهنگی بالا برخوردار بوده و در کنار مدیریت، زیست فرهنگی داشتهاند، اندک شمارند و علی مرادخانی یکی از معدود مدیرانی بود که دستی در مسئولیت داشت و دست دیگرش در دستان گرم و پرمهر اهالی هنر بود. مدیران، اصولا و بهویژه در عرصه فرهنگ، ۲ گونه هستند، یا عبوس و بااتکا به ضوابط خشک، به دنبال سختترکردن شرایط هستند؛ یا با نگاهی مثبت و غیرمحصور در ذهنیات غالب و با رویکردی اقتضایی بهدنبال روزنهآفرینی و حل مشکل صاحبان حرفه و خالقان و کارآفرین هستند. حتی اگر نتوانند راهی برای حل مشکل بیابند به عکس گروه اول، عقده ندارند و شادمان از سنگاندازی نیستند، بلکه با رویی گشاده تلاش میکنند لااقل مرهم باشند. مرادخانی عزیز، آشکارا از سنخ دوم بود. حضور مستمر و مسئولانهاش در عرصه مدیریت فرهنگی و تجربهاندوزی در این مسیر، در کنار اخلاق نیکو و مبادی آداب و روابط انسانی کمنظیر و صمیمانه با فرهیختگان فرهنگ و ادب و هنر، از او انسانی شایسته و امین و مورد اعتماد هنرمندان ساخته بود. او مانع فرهنگ و هنر نبود، بلکه پلی بود میان هنرمندان و مسئولان برای رفع دغدغهها، برداشتن موانع و شناسایی و شکوفایی خلاقیتهای هنری هنرجویان و هنرمندان این سرزمین. رفتنش زود بود، خیلی زود و باور رفتنش به همان میزان دشوار است. گویی علی عزیز بیش از این نامرادیهای چرخ روزگار را تاب نیاورد. او دلداده اهلبیت و عاشق سالار شهیدان بود و برای آرامش روح او و تسلایخاطر رنجور ما کدام کلام، آرامشبخشتر از سخنان امامحسین(ع) در روز عاشوراست. الهی رضا بقضائک و تسلیما لامرک، لامعبود سواک یا غیاثالمستغیثین. این ضایعه جبرانناپذیر را به خانواده آن مرحوم و وابستگان، دوستان و دوستداران او، مدیران فرهنگی و همکارانش و اهالی فرهنگ و هنر تسلیت میگویم و از خدای رئوف، برای آن عزیز سفرکرده، رحمت و مغفرت و برای بازماندگان صبر و بردباری خواستارم.»