ضایعهای بزرگ برای موسیقی «بلوچ»
معاون امورهنری وزیرفرهنگ و ارشاداسلامی و مدیرعامل موسسه هنرمنــدان پیشکسوت با انتشار پیامهــای جــداگانه، درگــذشت مرحوم «رحموک نصرتی»؛ هنرمند پیشکسوت موسیقی منطقه بلوچستان را تسلیت گفتند. سیدمجتبی حسینی معاون امورهنری وزیرفرهنگ و ارشاداسلامی و نیکنام حسینیپور؛ مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت با انتشار پیامهایی جداگانه درگذشت مرحوم نصرتی از هنرمندان پیشکسوت موسیقی زنان بلوچستان را تسلیت گفتند. در متن پیام سیدمجتبی حسینی معاون امورهنری وزیرفرهنگ و ارشاداسلامی آمده است: «رحموک نصرتی» گنجینهای ارزشمند از آوازها و تصنیفهای سیستانوبلوچستان و گنجینه الحان موسیقی ویژه زنان این منطقه است که در مراسمهای شادی و غم ویژه زنان، آوازهای محلی میخواند و الحان مختلف را اجرا میکرد. از گنجینه گرانبهایی که در سینه و جان زندهیاد نصرتی بود آثاری با محتوای آوازهای فولکلور بهجای مانده است که روایتگر بخشی از فرهنگ، تاریخ و آیینهای مردم سیستانوبلوچستان است و میتواند مبنای مطالعات فرهنگی، موسیقایی و مردمشناسی قرار گیرد. زنان هنرمند نواحی ایران راوی فرهنگ هستند و در استمرار هویت فرهنگی، باورها و آیینها نقش موثری دارند و زندهیاد رحموک نصرتی از جمله این هنرمندان است که با آوازها و لالاییها در تداوم سنتها و آیینهای فرهنگی و هویتی سیستانوبلوچستان نقش شگرفی داشت. درگذشت این هنرمند گرانقدر را به هنرمندان و هنردوستان و مردم عزیز سیستانوبلوچستان تسلیت میگویم و برای هنرمند گرامی نصرتی از درگاه خداوند علو درجات را خواستارم. نیکنام حسینیپور مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت نیز در پیام تسلیت خود نوشته است: «پرواز او بهسوی آسمان همچون لالاییهایش پراز حزنوغم است. خالق آوازهای هجرانی بانو رحموک نصرتی؛ صدای مردم سیستانوبلوچستان بود. او که میراثدار یک فرهنگ غنی بود و با صدایش پاسداری از موسیقی نواحی را ارج نهاد تا گامی برای ارتقای هویت این سرزمین کهن باشد. رفت، اما سالها لالاییهایش گوشنواز مردمان این سرزمین خواهد بود و نام و یاد او را در خاطرهها زنده نگاه میدارد. درگذشت این هنرمند فرهیخته، پیشکسوت و تکرارنشدنی را به همه مردم هنردوست ایران بهخصوص اهالی سیستانوبلوچستان تسلیت میگویم و برای ایشان از درگاه خداوند متعال آمرزش الهی خواستارم. رحموک نصرتی دوم اردیبهشت سال ۱۳۱۰ متولد شد. او اهل شهرستان فنوج و یکی از خوانندگان استان سیستانوبلوچستان و از نسل میراثبانان موسیقی نواحی جنوب بود. این هنرمند پیشکسوت در سال ١٣٨۴ در دومین جشنواره بومی زنان مناطق و نواحی ایران حضور داشت و بههمراه عصمت هودیانی به روی صحنه رفت و هنر خود را به نمایش گذاشت. تخصص اصلی او خواندن لالاییها و «زهیروکخوانی» بود. وی مدرک درجه یک هنری داشت و از اعضای موسسه هنرمندان پیشکسوت بود.
