آرمان ملی- مــحمدهادی عـلیمردانی: چندی پیش بنا بود، سخنرانیهای رئیسجمهوری در نشستهای رمضان به صورت زنده از رسانه ملی پخش شود اما این برنامه از کنداکتور شبکه خبر خارج شد. دلیل این رویداد چندان شفاف نشد؛ اما با توجه به توهینهای فراوان صداوسیما به دولت از پخش «گاندو» تا «پایان بازی» در این رسانه، میتوان رنگ و بوی برخورد جناحی را برداشت کرد. ممانعت از پخش سخنان رئیسجمهور به معنای جلوگیری از سخن گفتن منتخب ملت با ملت است و نمیتوان آن را به مصلحت کشور دانست. در این زمان حسین شریعتمداری با انتشار متنی در روزنامه کیهان، افتراهای تازهای را به دولت نسبت داد.
رئیسجمهور از رسانه ملی حذف شد
شاید در مـــتن بـسیاری از تحلیلها و حتی اقدامات، این اصل به دست فراموشی سپرده شده باشد که رئیسجمهور ایران، فردی است که از سوی ملت انتخاب شده و هرگونه برخورد با او، برخورد با آرای مردم است. در صورتی که به رئیسجمهور توهین شود، در مسیر تصمیمات او مشکلاتی ایجاد شود یا صدای او در جامعه منعکس نشود، این اقدامات علیه ملت انجام گرفته است. حسن روحانی گذشته از هر برخورد یا عملکردی با پشتوانه 23 میلیون رای مردمی بر صندلی پاستور تکیه زده است. با این حال عدهای با اعمال خود در تلاش برای ممانعت از رسیدن سخنان رئیسجمهور به مردم هستند. چند روز پیش، علیرضا معزی، معاون ارتباطات و اطلاعرسانی دفتر ریاستجمهوری، در حساب کاربری خود در توییتر نوشت: «بهرغم هماهنگیهای لازم و موافقت رئیس محترم سازمان صداوسیما برای پخش زنده سخنرانیهای رئیسجمهوری در نشستهای رمضان، سخنرانی روحانی در نشست با فعالان سیاسی صرفاً به دلیل مخالفت رئیس شبکه خبر از آنتن زنده این شبکه حذف شد.» با این حال دلیل این تصمیم سوالبرانگیز همچنان نامشخص باقی مانده است.
بازگشت به قانون
مساله اینجاست که در حـــال حــاضر، کشور شاهد شکل گرفتن رویهای به نام «توهین به دولت» در رسانه ملی است و هرازگاهی به شخص رئیسجمهور، وزرای دولت و حتی وزارت امور خارجه توهین میشود اما اجازه پاسخگویی به دولتیها داده نمیشود. رویکرد یکسویه کنونی هیچ نتیجهای جز تضعیف دولت نخواهد بود و بعید به نظر میرسد تضعیف دولت به سود کشور و ملت باشد. رئیسجمهور باید با مردمی که او را برای ریاست دستگاه اجرایی انتخاب کردهاند، به گفتوگو بنشیند. مردم نیز حق دارند پاسخ سوالات خود را از منتخب خود دریافت کنند. در سال ۱۳۸۸ قانون الحاق یک ماده و دو تبصره به قانون اساسنامه سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران تصویب شد. در این قانون نوسته شد: «چنانچه در برنامههای پخش شده سازمان (اعم از خبری، گزارشی، تولیدی در قالبهای مختلف بیانی- تصویری و نمایشی) از شبکههای محلی، سراسری و بینالمللی یا در اطلاعیههای صادره از سوی آن سازمان مطالبی مشتمل بر توهین، افترا یا خلاف واقع نسبت به هر شخص (اعم از حقیقی یا حقوقی) باشد یا به هر نحوی اظهارات اشخاص تحریف شود، مراحل ذیل برای احقاق حق طی خواهد شد. مدعی میتواند اعتراض خود را کتبا به
سازمان صداوسیما منعکس کند. سازمان صداوسیما در صورت قبول اعتراض، ظرف بیست و چهار ساعت پاسخ وی را به صورت عادلانه، حداقل دو برابر زمان اصل مطلب که از پنج دقیقه کمتر نباشد در همان برنامه و ساعت و در همان شبکه به طور رایگان پخش نماید.» با این حال اگرچه در صداوسیما اتهاماتی به برخی چهرهها زده یا توهینهایی انجام شد اما در بسیاری موارد پاسخها در این رسانه منعکس نشد.
اظهارات ضدونقیض
با این حال عدهای از تندروها پا را فراتر گذاشته و پخش سخنان رئیسجمهور از رسانه ملی را منع میکنند. روز گذشته حسین شریعتمداری نماینده ولیفقیه در موسسه کیهان، نوشت: «اگرچه آقای روحانی، طی نزدیک به ۸ سال گذشته اظهارات ضدونقیض قابلملاحظهای داشتهاند ولی این روزها و در حالی که به نقطه پایان دوران ریاستجمهوری خود نزدیک میشوند، برخی از اظهاراتشان بهگونهای تعجبآور با آنچه از یک رئیسجمهور انتظار میرود، فاصله دارد. ایشان به ناهنجاریهایی حمله میکنند که خود عامل و بانی آن بودهاند و از دستاوردهایی سخن میگویند که وجود خارجی ندارند! و به پیشرفتها و موفقیتهایی در دولت خود اشاره میکنند که با آمار و ارقام رسمی تفاوت آشکار دارند! متأسفانه اظهارات ایشان یکسویه مطرح میشود و از طریق رسانه ملی نیز بدون هیچگونه نقد و پرسشی بازتاب داده میشود! به بیان دیگر رسانه ملی که رسالت آن بازتاب واقعیات و بصیرتبخشی است و در این جهت نیز موفقیتهای چشمگیری داشته است، نباید اذهان مردم را با انتشار بدونروشنگری اظهارات جناب روحانی، از واقعیات دور کند!» برای مشخص شدن معنای «اظهارات ضدونقیض» میتوان به برخی مواضع
روزنامه کیهان و سردبیر آن درباره محمود احمدینژاد نیز رجوع کرد.