صداوسیما در ماههای اخیر هجمههایی را علیه دولت و وزارت امور خارجه وارد کرده است. مردم با مشاهده این سخنان با خود میگویند، یا حق با دولت است یا صداوسیما، کسانی که با صداوسیما موافق هستند، با خود میگویند، افرادی مشکلدار در راس دولت هستند اما مقامات ارشد کشور در این خصوص سکوت کردهاند، در نتیجه به کشور بدبین میشوند. کسانی که حق را به دولت میدهند نیز میگویند توهین و افترا به دولت منتخب مردم زده میشود اما مسئولان سکوت کردهاند، بنابراین باز هم به مسئولان بدبین میشوند. در هر صورت تنها کسانی که در این میان متحمل ضرر میشوند، مردم هستند. در کل به نظر میرسد، این پروژه نه ضد آقای روحانی که ضد برجام است. مشخص نیست که چرا با این افراد برخورد نمیشود اما این مصداق، تنها مصداق بیعملی در برابر اشکالات نیست. همه اتفاق نظر دارند که حمله به کنسولگری عربستان و سفارت انگلستان، تنها به ضرر کشور بود و مردم هزینه آن اقدامات را پرداخت کردند اما در نهایت عواقبی نیز برای عاملان این رویداد در نظر گرفته نشد. البته چرایی این رویکرد همچنان بیپاسخ باقیمانده است. اقداماتی مانند لغو پخش سخنرانیهای رمضان رئیس جمهور از صداوسیما آسیب زاست و لطمه آن متوجه نظام خواهد شد. تنها کسی که در جریان این رویداد دچار چالش خواهد شد، رئیس جمهور نبوده و کشور و مردم هستند که دچار ضرر میشوند. تنها برداشتی که میتوان کرد، این است که عدهای بنا دارند، مردم را با این عملکردها به نظام بدبین کنند. هر دو سوی این اقدامات، چه از سوی کسانی که این سخنان را قبول داشته باشند و چه کسانی که قبول نداشته باشد، به نظام بدبین میشوند، به همین سبب پروژهای که صداوسیما در پیش گرفته، شایسته رسانه ملی نیست. بعضی از شبکهها مانند شبکه افق، آزاد هستند، تا هر کس که میخواهند را به این شبکه بیاورند. این شبکه کسانی را که باید جوابگوی مردم باشند را مقابل قاب دوربین نمیآورد یا اگر کسی ادعایی را مطرح کرد، فرد دیگری برای پاسخگویی به این شبکه دعوت نمیکنند. رویکرد کنونی این است که فردی به شبکه افق میرود، صحبتی میکند و بدون پاسخ به ادعاهای مطرح شده مسأله کنار گذاشته میشود. نتیجه این رویکرد، اعتماد را مردم کاهش میدهد. در نقطه دیگر حسین شریعتمداری پیشنهاد دادند، سخنان رئیس جمهور از رسانه ملی پخش شود و در کنار آن، فردی نیز برای روشنگری پیرامون خطاهای موجود در سخنان رئیس جمهور صحبت کند، به نظرم شخص دیگری نیز باید پس از خود ایشان صحبت کند تا مردم در اثر سخنانشان گمراه نشوند. رئیس جمهور باید تریبون داشته باشد، با مردم سخن بگوید، مصاحبه کند و به سوالات مردم و رسانهها پاسخ بدهد. رئیس جمهور باید بدون ملاحظه به همه سوالات پاسخ دهد و مقامات دیگر نیز باید همین شیوه را اجرایی کنند.