صرف نظر از اینکه از نظر حقوقی نحوه کنار رفتن سید حسن خمینی را به چه صورت میتوان تحلیل کرد، اگر به فرض جناب سید حسن خمینی حاضر نمیشد، توصیه مقام معظم رهبری را بپذیرد و کنارهگیری نماید، مسأله نامزدی و حضور ایشان به عنوان یکی از نامزدهای ریاست جمهوری به چه صورت پیش میرفت؟ نکته دوم اینکه میتوان گفت، رهبر انقلاب به سید حسن خمینی توصیه کردند و از نظر جایگاه قانونی نمیتوان برای آن تعریف کرد، بلکه ایشان صرفا توصیه کردهاند اما صرف نظر از اینکه ما چه نگاهی به این مقوله داشته باشیم، از نظر قانون اساسی قابل بررسی است. مسأله فوری و فوتیتر، نقش اصلاحطلبان و تاثیر کنار رفتن سید حسن خمینی در اردوگاه اصلاحطلبان است. میدانیم که اصلاحطلبان ظرف هفتههای اخیر پس از عید، تلاش و تقلای بسیاری کردند که سید حسن آقا خمینی را به عنوان یک نامزد جدی برای اصلاحطلبان مطرح کنند. بگذریم که این کار از ابتدا اشتباه بود و اصلاحطلبانی که به دنبال مطرح کردن سید حسن خمینی بودند، تصور میکردند که با آمدن ایشان موج، شور و گرمایی در تنور سرد انتخابات به وجود میآمد که این خیلی شاید دقیق نیست، چراکه مطرح کردن نامزد جدی و اصلی اصلاحطلبان، همانطور که شاهد بودیم، هیچ نشاط به وجود نیاورد و تردیدی نیست که اگر ایشان به فرض نامزد شده بودند، به عنوان نامزد اصلی اصلاحطلبان و حتی اگر فرض دوم را نیز اختیار کنیم که شورای نگهبان ایشان را تایید میکرد، در حقیقت هیچ چیز برای اصلاحطلبان در انتخابات خرداد چندان عوض نمیشد. به بیان سادهتر اینگونه نبود که با آمدن سید حسن خمینی به عنوان نامزد اصلاحطلبان شوری در انتخابات به وجود بیاید و اقشار و لایههای زیادی که نمیخواستند در انتخابات شرکت کنند، حالا با آمدن سید حسن خمینی برای شرکت در انتخابات ترغیب میشدند. این تحلیل نارسا اصلاحطلبانی بود که تصور میکردند، با آوردن او انتخابات گرم میشد. بنابراین آن دسته از اصلاحطلبانی که فکر میکردند، با آمدن سید حسن خمینی تنور انتخابات گرم میشد، حالا مجبور هستند، سراغ نامزد دیگری بروند اما اصل بحث همچنان باقی میماند که آیا آوردن یک چهره ملی و محبوب میتواند چیزی را عوض کند؟ بسیاری از اصلاحطلبان اینگونه فکر میکنند که با آمدن یک چهره ملی و محبوب(از نظر آنها ملی و محبوب) تنور انتخابات گرم شده و کسر قابل توجهی از آن 24 میلیون که در سال 96 به حسن روحانی رای دادند، مجددا پای صندوقهای رای خواهند آمد اما همانطور که گفتیم، این توام با خطای محاسباتی این دسته از اصلاحطلبان است. واقعیت تلخی که بسیاری از اصلاحطلبان نمیخواهند آن را ببینند و بپذیرند، آن است که حتی اگر شخص رئیس دولت اسبق نیز بیاید و وارد انتخابات شود و به فرض شورای نگهبان او را تایید صلاحیت کند، چندان چیزی عوض نخواهد شد. امری که اصلاحطلبان نمیخواهند ببینند یا دریابند، آن است که صندوق رای از دید بخش عمدهای از آن 24 میلیون، مشکل پیدا کرده و متاسفانه اصلاحطلبان به جای پرداختن به این معضل بنیادی که با آن روبهرو شدهاند، صرفا فکر میکنند که به دنبال یک چهره محبوب برویم و اگر او را وارد انتخابات کنیم، همه چیز حل خواهد شد، اشتباهی که معلوم نیست کی رفع خواهد شد.