اسلام دین انسانیت است

اسلام بر اســاس احــکام خود، چندان جنسیتی نبوده و تکالیف براساس انسانیت قرار داده شده، زیرا دین برای انسان فرستاده شده است. تنها برخی دستورات دینی مربوط به اقتضای جنسیت بوده و آنها نیز بر اساس مصالح به‌عنوان موارد خاصی مطرح شده و زیاد نیست. مسائلی که در منطقه حرام بوده، یعنی حکم مشخصی برای زن و مرد نیامده، در آن موارد نیز فقط بحث رعایت فاصله میان زن و مرد قید شده است. اگر حضور اجتماعی زنان به موارد حرام مربوط نباشد، هیچ ایرادی در آن وجود ندارد. در غیر از این مصادیق، محدودیت چندانی برای حضور زنان در جامعه وجود ندارد. اینگونه نیست که مرد آزاد باشد تا هر کاری که می‌خواهد انجام دهد و زن در این موضوعات محدود باشد. منع در صورتی وجود دارد که عمل افراد به خلاف شرع منتهی شود. جز در موارد مذکور فاصله زیادی میان حدود زن و مرد وجود ندارد. بعضی مسائل عرفی بوده و شاید عرف انجام آن اقدامات را از زنان نپذیرد، در این موارد می‌توان نظر عرفی را منتقل کرد اما از نظر شرعی و فقهی بیان حرمت برای یک عمل امری آسان نیست. وضع حکم حرمت در مسائل شرعی به‌سختی یافت می‌شود. بعضی افراد نیز می‌خواهند در مواردی مانند دوچرخه‌سواری براساس مصلحت مخالفت کنند. اینها مسائل دیگری است اما اینکه برای حرمت حکمی صادر شود، نمی‌توان به‌آسانی چنین فتوایی صادر کرد و تاکنون نیز کسی چنین نظری نداشته است. اگر مسائلی از زبان علما مطرح شود که از نظر عقلی یا نیازهای اجتماعی محدودیت بیش از حدی خارج از دایره اسلام را وارد کند، شاید برخی از انسان‌ها قضاوتی مبتنی بر تحجر پیدا کنند. اگر سخنانی مطرح شود که اسلام به صراحت از آن منع نکرده است، سبب می‌شود که افرادی نسبت تحجر به دین بدهند. نباید از شانی که اسلام برای انسانیت قائل شده و آنها را در مسائل اجتماعی نزدیک به هم دانسته است، فاصله گرفته شود. نباید کاری انجام داد که نسبت‌های تحجرآمیز به دین داده شود. باید اسلام را دین و آیینی نشان داد که در عین عفت، ادراک دارد و روابط معقول و سالم را می‌پذیرد. آزادی‌های معمول که صراحتا در شرع منع نشده به افراد بدهیم. نباید دایره حرمت‌ها را بیش از اندازه افزایش داد تا مردم دید درستی به احکام اسلامی نداشته باشند. دین در این حدود نیز در روابط اجتماعی سختگیری نداشته است. خط‌قرمزها را از زبان خود به دین نسبت ندهیم. نباید دین به صورتی در جامعه ارائه شود که بوی سلب آزادی از آن به مشام برسد و عده‌ای از آن تحجر و مخالفت با حضور اجتماعی استشمام کنند. باید رعایت کنیم که اسلام را دین بسته‌ای نشان ندهیم. دین باید قابل پذیرش اقشار مختلف باشد.