آرمان ملی- حمید شجاعی: روزی صحبت دعوت اصولگرایان از آیتا... ابراهیم رئیسی برای حضور در انتخابات است و روز دیگر خبر عدم تمایل وی به کاندیداتوری میرسد. روزی خبر از حمایت برخی احزاب اصلاحطلب از محمدجواد ظریف مخابره میشود و از پی آن تکذیبهای چندگانه وزیر خارجه میآید. در فضای مبهم انتخابات 1400 همه چیز خاکستری است و نه باید آمدنها را قطعیت داد و نه نیامدنها را. چراکه فضای سیاسی سیال و پویاست و ممکن است شرایط برای رقم خوردن هر کنشی تغییر کند. با این حال آنچه که تغییر نمیکند بحث مشارکت در انتخابات است؛ امری که همه به آن معترفند. محمدرضا باهنر فعال سیاسی اصولگرا میگوید: «من فکر میکنم که 1400 برای ما مساله مهمتر از اینکه چه کسی انتخاب شود، مساله مشارکت است و باید مشارکت حداکثری باشد. خود این مشارکت هم پایین و بالا برود، باز در نوع انتخاب اثر میگذارد.»
انتخابات مبهم 1400
انتخابات را میتوان فصل مشترک فعالیت همه جریانات سیاسی قلمداد کرد؛ جایی که رقابتها بر سر تصاحب کرسی ریاستجمهوری، صندلیهای مجلس، شوراهای شهر و مجلس خبرگان به صورت جدی آغاز شده و ادامه مییابد. موید این گفته را نیز میتوان در 12 دوره انتخابات ریاستجمهوری، 11 دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، 5 دوره انتخابات مجلس خبرگان رهبری و 5 دوره انتخابات شوراهای شهر و روستا دید. اما به قرائت بسیاری، انتخابات ریاستجمهوری پیش رو در خرداد 1400 با سایر ادوار انتخاباتی تفاوتهایی دارد که این انتخابات را از آنها متمایز کرده و مولفههای تاثیرگذاری بر آن سایه افکنده است. نارضایتی مردم از شرایط موجود و اعتراض به آنچه در صحن جامعه میگذرد مهمترین دلیلی است که بر انتخابات تاثیرگذار است و به گواه بسیاری از کارشناسان اگر طی ماههای پیش رو شاهد تغییر و تحولی در وضعیت جامعه نباشیم، قطع به یقین انتخابات پرشوری را نیز نخواهیم داشت. چنانکه امروز بسیاری از چهرههای سیاسی و مسئولان بیش از اینکه به بحث کاندیداهای حاضر در انتخابات و احتمال حضور برخی چهرهها به آوردگاه 1400 ورود کنند تاکید بیشتر خود را بر مشارکت حداکثری مردم در
انتخابات قرار دادهاند. همین موضوع است که انتخابات پیش رو را در هالهای از ابهام فرو برده است و در فاصله کمی تا پایان سال جاری هنوز شرایط روشنی از آینده پیش روی جامعه در ماههای ابتدایی سال جدید ارائه نمیدهد.