طرح‌های قطره‌چکانی و آرزوی رشد جمعیتی

ادامه از صفحه اول/ پدیده تک‌فرزندی یا زوج‌های جوانی که تمایلی به فرزندآوری ندارند، در بسیاری از کشورهای جهان به‌عنوان یک مشکل اصلی، دولت‌ها با آن دست و پنجه نرم می‌کنند و مختص ایران نیست. در حقیقت مردم قدیم بیشتر جمع‌گرا بودند و برای دیگران فداکاری بیشتری می‌کردند، اما حالا فردگرایی رواج پیدا کرده و خانواده‌ها می‌گویند که ما چرا وقتمان را برای بزرگ کردن بچه و هزینه‌هایش اختصاص دهیم؟ پس یکی از وظایف مجلس باید فرهنگی و در جهت تغییر این رویکرد باشد، اما با این اوصاف کسی نمی‌داند قوانینی که امروز در مجلس تصویب می‌شود تا چه اندازه کاربردی است و باید چند سال بگذرد تا ثمره آن را دید، اما همان‌طور که پیش‌تر به این موضوع اشاره داشتم، در صورت همکاری دولت‌ها و تداوم پرداخت این مبالغ تشویقی متناسب با افزایش نرخ تورم جامعه، شاید بتواند موثر واقع شود. البته بسیاری از سیاست‌هایی که در قانون جامعه جمعیت ارائه و تصویب شده، جنبه‌های رفاهی دارد و باید از همین امروز به آنها پرداخته و اجرایی شود، چون فردا دیر است. متاسفانه سیاست‌هایی که مجلس به صورت قطره‌چکانی درحال تصویب آن است و مشخص نیست توسط دولت آیا اجرایی می‌شود یا خیر، نمی‌تواند در افزایش باروری و تغییرات ساختار جمعیتی، در کنار عوامل بازدارنده‌ای مانند گرانی، تورم و مشکلات اقتصادی موثر باشد. بی‌شک با تداوم شرایط فعلی تا سال 1425 رشد جمعیت ایران به صفر خواهد رسید.