در واقع هر آنچه را که در خارج از مجموعه هواي پاک باشد، آن را بهعنوان هواي ناپاک و آلوده بهحساب ميآوريم و اين تابعي از مختصات مکاني است که در آن قرار داريم. براي مثال فکر کنيد در منطقه روستايي بسيار خوش آبوهوا و در خانه ييلاقي هستيد و از يک سوخت فسيلي استفاده ميکنيد. آنچه آزاد ميشود باعث آلودگي است، چون قرار نيست اين جزئي از هواي سالم که داراي استانداردي است، باشد.همچنين در مزرعهاي در حال سمپاشي بوده يا در يک نجاري مشغول به کار هستيد؛ در اين مکانها آلايندههايي درست ميشود. بنابراين آلايندهها ميتوانند شامل گازها و ذرات معلق و حتي ميتوانند موجودات زنده يا موادشيميايي بهصورت ذرات و مايع باشد. بنابراين تعريف آلايندهها بسيار متنوع است، اما آنچه امروزه براي هواي استاندارد استفاده ميشود و استاندارد آلايندگي و شاخص تعيين ميکنند از مجموع برخي ذرات است. شايعترين اين ذرات دياکسيدکربن، مونوکسيدکربن اکسيدگوگرد، اکسيدنيتروژن و ذرات معلق است. اينها آلايندههايي هستند که در هواي استنشاقي ما بوده و باعث صدمات متفاوت ميشوند. آلايندهها ثابت و متحرک هستند. متحرکها شامل خودروهاي بنزيني و گازوئيلي بوده و براساس کيفيت سوخت مصرفي، ميزان موادي را توليد ميکنند. آلايندههاي ثابت مانند کارخانهها، نيروگاهها و منابع از اين دست هستند. مهمترين مادهاي که اکنون باعث آلودگي جهان ميشود، استفاده از سوختهاي فسيلي است که اين شاخصها را بالا ميبرد. سوختهاي فسيلي مثل ذغالسنگ، مازوت، نفتسياه و نفتکوره شايعترين آلايندهها هستند. براي اينکه کيفيت هوا را قابل فهم کنند، استانداري ايجاد کردند که اين استاندارد 5 آلاينده اصلي شما مونوکسيدکربن، دياکسيدکربن، اکسيدنيتروژن، اکسيدگوگرد و ذرات معلق را اندازهگيري ميکند. عددهايي به اين مواد اختصاص دادهاند که از صفر تا 500 است و هرچه اين اعداد بالاتر باشد، يعني هوا ناسالمتر بوده و در معرض آن قرار گرفتن، خطرهاي بيشتري بههمراه دارد. صفر تا 50 به معناي هواي پاک بوده و براي همه افراد سالم است و رنگي که اين وضعيت را نشان ميدهد، رنگ سبز است. عدد 50 تا 100 به معناي ناپاک است؛ البته ناپاکبودن الزاما به معني ناسالم نيست، بلکه به معني اين است که براي افراد معمولي خطري ندارد، اما بهتر است افرادي که پرخطر بوده و بيماري زمينهاي دارند، کمتر در اين هوا حضور داشته باشند و به رنگ زرد است. از 101 به بالا به رنگ نارنجي است؛ به معني هواي ناسالم براي گروههاي پرخطر است؛ بنابراين براي همه افراد ناپاک است اما براي يکسري از افراد ناسالم است.