کمبود فوتون ترس نداره ولی کمبود امید چی؟!
جناب ايلان ماسک که معرف حضورتون هستند؟!
رئيس جاهطلب، باهوش و فعال کمپانيهاي تسلا و اسپيسايکس.
ايلان ماسک توي يکي از مصاحبههايش گفته که وقتي بچه بوده از تاريکي ميترسيده و بعدها فهميده که تاريکي به خاطر نبودن فوتون در محدوده طول موج نور مرئي يعني از 400 تا 700 نانومتر است و به اين نتيجه رسيده که آخه گلابي کمبود فوتون هم شد ترس؟
به نظرم ايلان ماسک اينو نميدونسته يا شايد هنوز هم نميدونه که توي دنيا ترسهاي خيلي بزرگتري هم وجود داره، مثل نداشتن اميد و آرزو يا ترسناکتر از اون نداشتن وقت براي فکر کردن به مفهوم آرزو!
درحاليکه توي انيميشنهاي کشورهاي به ظاهر پيشرفته يکي از آموزشهايي که از بچگي به افراد داده ميشه اينه که آرزوهاتو تبديل به رويا کن و بعد براي تحقق يافتن روياهات تلاش کن و بجنگ، ما توي تلويزيونمون يه نوجوان رو مياريم توي تلويزيون که زار زار براش گريه کنيم که چرا انقدر سرگرم تامين مخارج خودش و خانوادهشه که وقت نداره سرشو بخارونه چه برسه به اينکه بخواد به اميد و آرمان و آرزو فکر کنه.
به هرحال از همين تريبون رسما به مجري محترم اون برنامه تبريک ميگم! سوژه مناسبي براي فصل جديد برنامهش پيدا کرده و خيلي قشنگ و مجلسي ميتونه مردمرو با خبر خودکشي اون پسربچه توي 18 سالگي به خاطر فقدان اميد و آرزو غمگين(تر) کنه و اشکشونرو دربياره و بشه مردميترين و محبوبترين مجري تلويزيون که هيچوقت از مدار خارج نشده و نخواهد شد!
يه جايي خوندم که اگه علم براتون خستهکنندهست به خاطر اينه که اونرو از معلمهاي اشتباهي ياد گرفتهايد!
ياد سيستم آموزشي کشور قشنگ و جذابمون افتادم که تا وقتي کلاسها حضوري بود با کوچکترين آلودگي هوا، تصميم غيرموثر تعطيلي مدرسهها گرفته ميشد و معلم بيچاره تا ميومد يهدرسيرو توي ذهن بچهها جا بندازه، بچهها تعطيل ميشدن و مطمئنا همه يادگرفتهها از ذهنشون ميپريد.
الان هم که مثلا آموزش آنلاين و سيستم شاد و هپي و اين چيزاست که حدود نيمي از دانشآموزان در مناطق مختلف به تبلت و گوشي هوشمند و زيرساختهاي مربوطه دسترسي ندارن و تنها کاري که مسئولين محترم در وزارت آموزش و پروش ميتونن انجام بدهند اينه که بگن هيچ جاي نگراني نيست (که دقيقا خود همين نگرانکنندهست) و همهچيز آرومه و بچهها همه خوشحالن و اين بچهها و نوجوانهايي که خودکشي ميکنن همشون منم!
يادداشت امروز طنز نيست! چون ما توي يک کمدي سياه کاملا واقعي گير کرديم و هيچ راه گريزي ازش نداريم!
