مــن بــه جـــرات مــيتوانم بگويم نانوايان شهر قم بهخصوص نانوايان سنتي از باشرافتترين کسبه هستند که نه کمفروشي ميکنند نه گرانفروشي، آنان با اينکه بيشترشان مغازه استيجاري دارند اما سعي دارند با پخت نان سالم، مشتريمدار باشند و با اينکه هزينهها و دستمزد کارگرانشان با درآمدهايشان همخواني ندارد ولي به قول معروف با سيلي صورت خود را سرخ نگه ميدارند. آيا کارگران نانوايي که حداقل در يک نانوايي چهار يا پنج نفر مشغول کار هستند در اين جامعه پرنوسان اقتصادي که هر روز قيمتها بالا ميرود و گراني و تورم ملموس در آن احساس ميشود زندگي نميکنند؟ پرواضح است که کارگزاران نظام ميدانند اين کارگران نيز قشري از همين مردم کوچه و بازار هستند که دارند زير بار گراني و تورم له ميشوند و نيز نانوايان اين شهرستان از افزايش هزينههاي جانبي برق و گاز نيز به ستوه آمدهاند و قادر به پرداخت به موقع اجاره مغازههايشان نيز نيستند و مالکان اين مغازهها نيز در دوره کرونا از اجاره دريافتي خود کاستهاند، نانوايان مستاجر يکي دو سال بيشتر دوام نميآورند و اکنون نيز که زمزمه افزايش قيمت آرد به گوش ميرسد کمر نانوايان را زير بار سنگين اين افزايش بيشتر خم خواهد کرد. اکنون هر کيسه 40 کيلويي آرد يارانهاي که به نانوايان داده ميشود حدود 35 هزار تومان است که نانوايان دخل و خرجشان باهم نميخواند؛ حال اگر افزايش حقوق کارگران آنها و هزينههاي جانبي افزايش اجاره بها و افزايش قيمت آرد را نيز به آن بيفزاييم, علاوه بر اينها در دوران کرونا با تعطيلي هتلها، رستورانها، قهوهخانهها، سفرهخانهها و مراکز پذيرايي که انواع نان را مصرف ميکنند پخت نان در نانواييها بهشدت کاهش يافته در اين صورت ديگر نه اثري از نان ميماند و نه نانوا مگر اينکه اتحاديه نانوايان قم و نيز شوراي تامين استان با افزايش قيمت نان در حد متعارف موافقت کنند چراکه اگر افزايش قيمت نان صورت نگيرد آن وقت است که همين نانوايان نجيب دست به کمفروشي، گرانفروشي و فروش آرد خواهند زد که اين مساله صورت خوشي نخواهد داشت.