تریبونهایی که فرهنگ عمومی جامعه را میسازند
تريبونهايي که افکار عمومي را جهت ميدهند و در ايجاد فرهنگ عمومي و بسترسازي هنجارهاي اجتماعي، سهم بسزايي دارند، بايد تحت مراقبتهاي ويژه قرار گيرند. در طول سالها و ادوار مختلف از مشي بزرگان دين و فقيهان همواره توصيه به رعايت و حفظ وحدت در جامعهاسلامي و پرهيز از تفرقه و اختلافافکني در صدر و اهم موضوعات بوده و توصيه به مدارا با مردم بهخصوص با همکيشان نيز جزء جدا نشدني سيره بزرگان دين و اخلاق بوده است. به خاطر داشته باشيم هيچ حاکمي حقانيتر از علي (ع) در تاريخ اسلام سراغ نداريم اما او هم براي حفظ وحدت جامعه اسلامي و جلوگيري از شکاف در جامعه نوپاي اسلامي به مدت 25 سال از حق مسلم خويش، چشمپوشي کرد و اين امر درحالي از سوي ايشان صورت پذيرفت که در توصيف دشواري شرايط خويش از تعبير استخوان در گلو و خار در چشم استفاده کرد. امروز همه انسانهايي که در قلمرو يک سرزمين و تحت يک پرچم واحد زندگي اجتماعي و سياسي خاصي را پذيرفتهاند در تعيين سرنوشت کشور خود محق شناخته ميشوند و با داشتن ايدهها و سليقههاي مختلف نميتوان عملکرد واحدي را از آنها انتظار داشت، اما يک حاکميت قوي با استفاده از بيان مؤثر و آموزشهاي رسمي و غيررسمي قادر است قدرت سياسي، نظامي و اقتصادي خود را به اقتدار ملي تبديل کند، به نحوي که همه مردم به راحتي اقتدار حکومت را بپذيرند و در سايه آن احساس امنيت کنند. اکثريت مردم همواره دنبال آرامش و پرهيز از تنش هستند، اگر در مراجعات روزمره به دستگاههاي دولتي و عمومي مورد احترام و تکريم قرار گيرند و حقوق شهروندي آنان به رسميت شناخته شود، بيترديد در حفظ نظم موجود همراهي و کمک ميکنند و اگر در مسير انجام کارهاي خود با بيحرمتي، تضييع حقوق، بوروکراسيهاي بيهوده و دست و پا گير و تبعيض در اجراي قوانين مواجه شوند، به تدريج آشفته ميشوند و اين آشفتگيها خود به بستر رشد هيجانات کاذب و شکلگيري اعتراضات خرد و کلان عليه حکومت مبدل خواهند شد. تريبونهاي مختلف در سطح جامعه، در آستانه هفته وحدت (ميلاد رسول گرامي اسلام (ص) و بنيانگذار مکتب جعفري) ميتوانند نقشآفرين و منادي وحدت و همبستگي مردم باشند. بنابراين بايد از طرح موضوعات اختلافي و ايجاد تشنج و سوق دادن کشور به سمت دو قطبي شدن پرهيز کنند. تريبون صداوسيما و شبکههاي متعدد آن، رسانهها و شبکههاي مجازي، نماز جمعه و شبکه گسترده آن در سراسر کشور، مدارس، دانشگاهها، سازمانهاي فرهنگي و تبليغاتي کشور همه و همه صرفا در جهت رعايت حقوق حقه مردم و چارچوبهاي اعتقادي و اخلاقي جامعه بايد بيش از گذشته برنامهريزي و تلاش کنند. زبان انتقاد و امر به معروف و نهي از منکر خالي از کينهتوزي، کنايه و طعنه است زيرا امر به معروف و نهي از منکر يک فريضه الهي مشابه نماز است و بايد به قصد قربت الهي صورت گيرد نه ايجاد عداوت و خودسريها. هيچ عبادتي بدون نيت خالص و بدون قصد تقرب الهي ارزشمند نميشود و به مقصد حقيقياش نميرسد. چهرههاي سياسي و نمايندگاني که اين روزها اختلافات سياسي، جناحي و حتي کارشناسي را دستمايه تفرقه و دوقطبي کردن کشور و مردم قرار ميدهند، اگر دغدغه اجراي دستورات دين خدا و ترويج دينداري در ميان مردم را دارند مراقب و به هوش باشند که ناگاه در دام نفوذيها نيفتند. هميشه نفوذيها آتش بيار معرکه هستند و حيات آنها در فضاي تفرقه و اختلاف تضمين ميشود. گاهي نفوذيها آنقدر خود را موجه نشان ميدهند که تشخيص آنها براي توده مردم کار دشواري است، نفوذي الزاما کسي نيست که براي دشمن جاسوسي کند بلکه افرادي هستند که در معرض رخنة نفوس شيطاني قرار ميگيرند و ممکن است سادهلوحانه و بدون اينکه خود بخواهند و بدانند آلت دست قرار بگيرند و رفتار و کردار آنها سبب هرج و مرج و خسارت مادي و معنوي براي کشور و مردم شود.
