دورکاري و ايجاد فرسودگي شغلي
يک روانشناس مطرح کرد: هرچند برخي يافته هاي پژوهش ها داراي تناقضاتي هستند اما به نظر مي رسد ترکيبي از دورکاري و خدمت در محل سازمان مي تواند از فرسودگي شغلي بکاهد، به طوري که دورکاري طولاني مدت و يا حضور پيوسته در محل کار، هر دو مي توانند با فرسودگي شغلي در ارتباط باشند. دکتر پيمان دوستي با بيان اينکه رابطه ميان فرسودگي شغلي کارمندان و کاهش عملکرد سازمانها منجر به انجام پژوهشهايي در اين باره شده است، اظهار کرد: با وجود اينکه اين پژوهش ها در سال هاي گذشته و قبل از پاندمي کرونا ويروس انجام شدهاند، اما طي مصاحبههايي که اينجانب با برخي کارمندان سازمان هاي مختلف داشتهام، تقريبا بخش قابل توجهي از افراد دور کار و افرادي که مشغول خدمت در محل کار هستند، نشانه هايي از فرسودگي شغلي را دارند.وي ادامه داد: شايد دليل آن اين است که در دوران پاندمي کرونا، بايد به دنبال رد پاي متغيرهاي ديگري نيز براي بروز فرسودگي شغلي باشيم. براي مثال، محدود شدن تعاملات بين فردي، تغيير سبک زندگي، محدود شدن تفريحها، فشارهاي اقتصادي وارد شده به برخي سازمانها و حتي به گفته برخي کارمندان استفاده طولاني مدت از ماسک در محل خدمت و ديگر موارد ممکن است از عواملي باشند که تاب آوري ما را پايين آورده و افراد احساس فرسودگي شغلي بيشتري را نسبت به گذشته تجربه کنند.
فرسودگي شغلي
به گفته دوستي، فرسودگي شغلي به معناي خستگي مفرط ناشي از درگيري طولاني مدت در چالشهاي شغلي است و هنگامي که ميزان اين چالش ها فراتر از ميزان تاب آوري افراد باشد، فرسودگي شغلي بروز ميکند. همچنين فرسودگي شغلي در زماني که کارمندان داراي استرس شغلي، نارضايتي شغلي، احساس بيعدالتي و احساس عدمدرک متقابل هستند، بيشتر ديده ميشود. درواقع فرسودگي شغلي نوعي خستگي جسمي، هيجاني و رواني است که در اثر فشار کار طولاني مدت و سخت ايجاد ميشود.اين روانشناس درباره آثار فرسودگي شغلي روي افراد گفت: برخي آسيبهاي جسمي ناشي از فرسودگي شغلي شامل سردرد، تهوع، کمخوابي، تغييرات در عادات غذايي و برخي آسيبهاي هيجاني و رواني آن شامل احساس افسردگي، درماندگي، و نگرش منفي نسبت به خود، شغل، سازمان و به طور کلي زندگي است.وي معتقد است که براي رفع مشکل مربوط به فرسودگي شغلي، شايد بتوان دو سهم را يکي براي سازمانها و ديگري براي کارمندان در نظر گرفت. براي مثال، سازمانها ميتوانند با ايجاد شرايطي براي تفريح يا استراحت کارمندان، ايجاد انگيزه، ايجاد تنوع در محيط کار مانند تغيير چيدمان،ايجاد تعامل دوسويه بين مديران و کارمندان و حذف ساعات اضافهکاري در کاهش فرسودگي شغلي گامي بردارند.دوستي افزود: سازمانها ميتوانند با کاهش حجم کاري کارمندان، برگزاري انواع دورههاي روانشناختي مربوط به افزايش تابآوري، يادگيري مهارت هاي زندگي و ديگر دورههاي روانشناختي و نهايتا استفاده از حضور روانشناسان در محيط سازمان به کاهش فرسودگي شغلي کارمندان کمک کنند.
