از نظر باليني، فردي که دچار آنفلوآنزا ميشود اختلال بويايي و چشايي ندارد؛ اما بقيه علائم اين بيماري با کرونا يکسان بوده و تشخيص آن از يکديگر سخت است. مردم اگر دستورالعملهاي بهداشتي را رعايت کنند، همزماني آنفلوآنزا و کرونا کم بوده و شانس ابتلا به اين بيماريها 90 درصد کاهش مييابد. روشهاي انتقال ويروسهايي که منجر به کرونا و آنفلوآنزا ميشوند، مشابه است، اين ويروسها بين افرادي که در تماس و فاصله نزديک باهم قرار دارند، از طريق قطرات تنفسي خارج شده از دهان و بيني هنگام صحبتکردن، عطسه و سرفه منتشر ميشوند و يکي ديگر از راههاي انتقال اين ويروسها، لمسکردن سطح آلوده به ويروس توسط شخص و سپس دستزدن به دهان، بيني و چشمهاي خود است. تب، سرفه، تنگينفس يا مشکل در تنفس، خستگي، گلودرد، آبريزش يا گرفتگيبيني، درد عضلاني، سردرد و حالت تهوع و استفراغ که بيشتر در کودکان شايع است از علائم مشابه آنفلوآنزا و کرونا است. علائم دو بيماري ميتواند خفيف يا شديد باشد و منجر به عوارض جدي مانند ذاتالريه، تنفسي حاد، نارسايي عضو، حملات قلبي، التهاب قلب يا مغز، سکتهمغزي و مرگ شوند. بسياري از افراد مبتلا به آنفلوآنزا يا کساني که کروناي خفيف دارند، ميتوانند در خانه با استراحت و مصرف مايعات بهبود يابند اما برخي افراد مبتلا به اين بيماريها بهشدت بيمارشده و بايد در بيمارستان بستري شوند. افراد در صورت ابتلا به کرونا ممکن است حس چشايي يا بويايي خود را از دست بدهند و علائم 2 تا 14 روز پس از در معرض ويروس قرارگرفتن بروز پيدا ميکنند و علائم آنفلوآنزا حدود يک تا چهار روز پس از مواجهه با ويروس ظاهر ميشوند. آنفلوآنزا با داروهاي ضدويروسي قابل درمان است، اکنون هيچ داروي ضدويروسي براي درمان کرونا تاييد نشده و برخي داروها ممکن است به کاهش شدت کرونا کمک کنند. بهترين راه پيشگيري از آنفلوآنزا و کرونا رعايت اصول بهداشتي از جمله شستن مرتب دستها و عدم تماس دست با صورت است زيرا فرقي نميکند کرونا باشد يا ديگر ويروسها و بيماريها، تماس دستآلوده با چشم، بيني و دهان ميتواند فرد را به انواع بيماريها دچار کند. در اين ايام از ديد و بازديد و تماس غيراضطراري با افراد بپرهيزيد، فرقي نميکند که فرد سالم باشد يا مبتلا به يک سرماخوردگي کوچک، بايد تماس خود را با همه افراد به حداقل برسانيد و استفاده از ماسک يکي ديگر از راهکارهاي جلوگيري از ابتلا به کروناست، اما بايد بدانيد که استفاده درازمدت از يک ماسک ميتواند باعث تکثير باکتري شود و ماسک براي بيماراني که از داروهاي ضد سيستم ايمني استفاده ميکنند بيشتر توصيه ميشود.