استاد اقتصاد دانشگاه الزهرا درباره اتفاقاتي که براي سهام شرکتهاي دولتي در بازار سرمايه رخ داد و به گفته عدهاي ردپاي خصوصيسازيهاي ناکارآمد و غيرقانوني را در آن ميتوان ديد، اظهار کرد: طبق اصول و قواعد، سهام شرکتهايي مانند پتروشيميها بايد به صورت محدود عرضه شود تا عرضه سهام آنها براي برخي فرصتهاي سوءاستفاده ايجاد نکند و اين اتفاق زماني رخ ميدهد که هدف مسئولان کنترل بازار باشد و مديريت اين شرکتها در دست خودشان باقي بماند. حسين راغفر در گفتوگو با ايلنا، ادامه داد: اگر اين اتفاقها افتاده باشد به معناي اين است که تعمدي در کار بوده و روشن است که چه سهمي را چه کساني ميتوانند خريداري کنند اما در بسياري از کشورهاي دنيا براي عرضه سهام شرکتهاي خاص سقف ميگذارند تا سهام به صورت عمده توسط يک نفر خريداري نشود. او با تاکيد بر اينکه در ايران قوانين و قواعد بازار سرمايه شفاف و روشن نيست، اظهار کرد: يکي از دلايل انحراف از برنامهها همين عدم شفافيت است که باعث بروز اين اتفاقات در بازار ميشود يعني براي افراد و گروههايي فرصتهاي متفاوت فراهم ميکنند. اين کارشناس اقتصادي با تاکيد بر اينکه بسياري از اين تحولات صورت گرفته پيامدهاي گستردهاي براي کشور دارد، ادامه داد: در سالهاي آينده پيامدهاي امروز بازار را خواهيم ديد و اين پيامدها در آينده خود را نشان ميدهند. راغفر افزود: معتقدم يکي از تفاوتهاي فاحش بازار سرمايه کشورهاي در حال توسعه با کشورهاي توسعهيافته همين موضوع برهم ريختگي قواعد و مقررات و عدم شفافيت فعاليتهاست. اين کارشناس اقتصادي با تاکيد بر اينکه نبود قوانين و مقرراتي که حافظ منافع خريداران سهام هستند ميتواند فرصتهاي سوءاستفادههاي بسيار بزرگ عليه منافع مردم را رقم بزند، گفت: آنهايي که صاحبان قدرت هستند به اطلاعات خاص دسترسي دارند و ميتوانند با دسترسي به اطلاعات ناهمساني که مردم عادي از آنها آگاهي ندارند به شدت به نفع خودشان استفاده کنند. علت اصلي هم نبود شفافيت در بازار و نبود سازوکارهاي پيگيري حقوقي تقلبها و دستکاريها در بازار است که ميتواند به حقوق سهامداران به شدت آسيب برساند. راغفر درباره ادامه ريزشها در بازار سرمايه گفت: علت سقوط بازار سرمايه حبابي است که شش ماه گذشته ايجاد شد و صعود آن تصنعي بود و در انتظارات مردم دستکاري پديد آمد و اين رشد به دليل واقعيت صنايع کشور نبود. او گفت: بايد ديد چه سکاني و چه گروههايي در اين افت و خيز سهام منتفع شدند و از آن مهمتر اينکه دولت نماينده چه گروههايي است. راغفر با تاکيد بر اينکه در اين رشد بيسابقه سهام شرکتها بزرگترين برندگان بانکها بودند، گفت: در انتقال اين نقدينگي در نهايت اين منابع به حسابهاي بانکي وارد شد و اساسا يکي از اقداماتي که در پي رشد بازار سرمايه انجام شد نجات بانکهاي ورشکسته بود و در حالي به بانکها اجازه دادند که وارد بازار سرمايه شوند. بسياري از آنها ورشکسته هستند و بانکي که زيان انباشته چند ساله دارد به يک باره قيمت سهام آن چند برابر شد. در اين شرايط معلوم نيست بانکها اين منابع را صرف چه کاري کردند.