بستن

علاقه‌مندی «استاد آواز ایران» به ورزش

علاقه‌مندی 
«استاد آواز ایران»  
به  ورزش

آرمان‌ملي: در روز اربعين حسيني محمدرضا شجريان، استاد آواز ايران دار فاني را وداع گفت تا در کنار فردوسي آرام گيرد. شجريان به‌رغم استادي در آواز، به ورزش به‌خصوص فوتبال نيز علاقه داشت و نتايج فوتبال ايران و جهان را دنبال مي‌کرد.

ديدار با آرژانتين

محمدرضا شجريان، استاد آواز ايران پس از بازي درخشان تيم‌ملي کشورمان مقابل آرژانتين در جام‌جهاني 2014 در صفحه خود نوشت: دو صد آفرين به بچه‌هاي تيم‌ملي فوتبال ايران که هم آبروي جهاني به‌دست آوردند و هم دل مردم ايران را که عاشق فوتبالند شاد و خرسند کردند. متن نوشته «استاد آواز ايران» که بر روي صفحه فيسبوک خود قرار داد، به اين شرح است : «دو صد آفرين به بچه‌هاي تيم فوتبال ايران که هم آبروي جهاني به‌دست آوردند و هم دل مردم ايران را که عاشق فوتبالند شاد و خرسند کردند. بازي جانانه‌اي ارائه کردند که تيم قدري مثل آرژانتين را که چهار٬ äÌ ÓÊÇÑå ÓÑÔäÇÓ æ í˜ ÝæÞ ÓÊÇÑå æä ãÓí ÑÇ ÏÇÑÏ ˜áÇÝå æ ãÊæÞÝ ˜ÑÏå ÈæÏäÏ .ÇÑ Âä äÇáÊí Çæá ÑÇ ÏÇæÑ ÑÝÊå ÈæÏ Èå íÞíä äÊíÌå ÛíÑ ÇÒ Çíä ãíÔÏ. Öãä Çíä˜å ÎØÇí äÇáÊí Ïæãí åã ˜å Ñæí ÞæÇääŽÇÏ ÇÊÝÇÞ ÇÝÊÇÏ ˜å ÏÝÇÚ ÈÇ ÎØÇ Çæ ÑÇ Èå Òãíä ÇäÏÇÎÊ æ äÐÇÔÊ ÔæÊ Çæ Èå ËãÑ ÈÑÓÏ. ÈååÇí ãÇ äÏíäÈÇÑ ÏÑæÇÒå äÇãÂæÑÇä ÝæÊÈÇá ÌåÇä ÑÇ ÈÌÏ ÈåÎØÑ ÇäÏÇÎÊäÏ. ÇÒ ÂÞÇí ˜íÑæÔ ÓÑãÑÈí ãÍÊÑã åã ÈÇíÏ ããäæä ÈæÏ ˜å Êíã ãäÓÌã æ ÎæÈí ÑæÑÔ ÏÇÏå ÇÓÊ. Èå íÞíä ÈååÇí ãÇ ÈÇ Çíä ÈÇÒíåÇí ÌÇäÇäå ãíÊæÇääÏ ÈæÓäí ÑÇ ÈÈÑäÏ. ãÔÊÇÞÇäå ÏÑ ÇäÊÙÇÑ ÈÇÒí ÈååÇ æ ãæÝÞíÊåÇíÔÇä åÓÊã».

يادداشت جام‌جهاني 2014

استاد شجريان بعداز جام‌جهاني 2014 يادداشتي خطاب به هواداران خشمگين تيم‌ملي با عنوان «درد دلي با خود» در فيسبوک منتشر کرد: براي هر انساني ديدار‌ها بهترين لحظات زندگي اوست، ديدار‌هاي دوستانه و گاه عاشقانه. اين لحظه‌ها موقعي دلنشين‌اند که همدلي و آشنايي در آن باشد. اين همدلي جز با احترام متقابل و دل و گوش جان به سليقه و نظريه و خواست همديگر دادن به‌دست نمي‌آيد. ما مي‌توانيم با احترام به رقبا و حريفان خود در هر پديده زندگي، از رقابت‌هاي ورزشي گرفته تا هنري و سياسي و ...، آنها را دوستدار خود کنيم. ما اين استعداد را داريم حتي دشمني‌ها را به دوستي و به هم‌فهمي مبدل کنيم هرگز به رقبا و حتي دشمنان ناسزا نگوييم. در ورزش، خصوصا ورزش‌هاي قهرماني و رقابتي بين شهر‌ها و يا ملت‌ها که به‌نفسه بيانگر سلامتي و شادابي مردمان است، اين شادابي را نبايد آلوده به کينه‌ورزي و رقابت‌هاي غيرانساني و ايجاد خشم و نفرت کرد. بدانيم که خود ما در اين مورد بيشتر از رقيب يا حتي دشمن آزار مي‌بينيم. آن‌چه را به خود نمي‌پسنديم براي ديگران هم نپسنديم. براي ورزشکاران و تيم‌هاي رقيب احترام قائل شويم تا ارتباطات انساني‌مان خدشه‌دار نشود. چرا در ميدان‌هاي ورزشي به‌جاي فرياد شادي‌کشيدن و تشويق و هوراکشيدن و افراد خودي را روحيه‌دادن گاه مرتکب فحاشي و ناسزاگويي به بازيکنان رقيب مي‌شويم و اشيا را پرت مي‌کنيم؟! چگونه مي‌توانيم خود را آدم بدانيم وقتي با کينه‌ورزي و خشم، گاه طرفداران دو تيم به جان هم مي‌افتيم؟ چرا بايد شادابي‌هاي ورزش و فرياد شادي‌ها به اين جا ختم شود؟ جز اين است که ما آدم نشده‌ايم و ناداني‌مان ما را به اين ورطه‌ هولناک کشانده است؟ ورزش بايد روح انساني را در ما تقويت کند، نه کينه‌توزي و نفرت را! ورزش براي سلامتي و نشاط روح و روان است، نه کينه و نفرت و پيامد‌هاي زشت آن! چرا برخي نوجوان‌ها و جوان‌هاي يک ملت فرهنگ‌مدار چندهزارساله، در عصر فضا و ليزر و کامپيوتر و ارتباطات، در سايت‌ها مرتکب ناسزاگويي و فحاشي به ديگران و يا اشخاص سرشناس جهاني بشوند؟ چه سودي حاصل مي‌شود جز بدنامي و سرشکستگي يک ملت؟! چرا اين اشتباهات را مرتکب شويم؟! ورزشکاران موفق ما آبروي جهاني ما هستند. اين درست است که با ناسزاگويي پاداش آنها را ضايع کنيم؟ من از وقتي يادم مي‌آيد عاشق فوتبال بوده‌ام. بازي‌هاي تيم‌هاي سرشناس و پرستاره را با دقت دنبال مي‌کنم. از بازي‌هاي تيم‌هاي انگليس لذت مي‌برم. از بازي‌هاي بارسا لذت مي‌برم، ولي تيم موردعلاقه‌ام هميشه رئال‌مادريد بوده است. وقتي اين تيم بد بازي کند يا ببازد ناراحت مي‌شوم. اما بازيکنان هنرمند تيم‌هاي ديگر را هميشه ستايش کرده‌ام. منکر نمي‌توان شد گلي را که مسي دقيقه 91 در بازي آرژانتين به ما زد، مثل پتکي بود که به سرم خورد؛ ولي انصاف بايد داد که بسيارزيبا و هنرمندانه بود. در بازي با آرژانتين، دروازه‌بان را همه ستايش کرديم و تبريک گفتيم. همين بازيکن را، که اشتباهي هم دربازي با بوسني نداشت، وقتي رقيب سه گل به ما زد٬ ãÞÕÑ ÎØÇÈ ãí˜äíã æ ÈÇ åãå ÊÇËÑ æ ÊÃÓÝ æ äÇÑÇÍÊí ˜å ÎæÏ Çæ ÏÇÔÊ¡ ÈåÌÇí ÏáÏÇÑí ÏÇÏä æ ÇÏÇãå ÊÔæíÞåÇí ÞÈáí¡ ÚÏåÇí ÎæÏã˜ÑÏå æ íÇæåæ ÇÒ Èíä ãÇ ˜å ÌÒ äÇÓÒÇæíí åäÑí äÏÇÑäÏ¡ Çíä ÈÇÒí˜ä ÝÏǘÇÑ ÑÇ ÂÒÑÏåÎÇØÑ ˜ÑÏåÇäÏ. ÈÓ ˜äíã æ ÈåÊÑ ÈíäÏíÔíã ÊÇ æÇí ÈÑ ãÇ äÈÇÔÏ.

رئال يا بارسا؟

خبرآنلاين ارديبهشت ماه سال 95 نوشت: شجريان مي‌گويد حتي باخت‌هاي رئال ناراحتش مي‌کند. محمدرضا شجريان يکي از مفاخر موسيقي ايران و جهان، نه درباره موسيقي بلکه درباره فوتبال حرف زده است. او در گفت‌وگويي مفصل با مجله ورزش و تصوير از علايق ورزشي خود سخن گفته است. استادآوازايران در اين مصاحبه اعتراف کرده که طرفدار پروپا قرص رئال‌مادريد است و حتي از شکست‌هاي اين تيم غمگين مي‌شود. استاد آواز ايران که اخيرا با انتشار عکس‌هايش در فضاي‌مجازي، باعث شده همه جوياي احوالش باشند، مي‌گويد: «من از بازي بارسلونا لذت مي‌برم ولي هميشه طرفدار رئال‌مادريد بودم. وقتي رئال مي‌بازد، حتي ناراحت مي‌شوم.»

يادداشت عادل

عادل فردوسي‌پور در پيامي به درگذشت محمدرضا شجريان استادآوازايران واکنش نشان داد. فردوسي‌پور در اين پيام نوشت: «او هرگز نمي‌ميرد. او زنده است. در وجود ما که همواره طنين صدايش در گوشمان، زمزمه نوايش برلب‌هايمان و مهر بي‌پايانش در قلب‌هايمان جاري خواهد بود.»

انتشار :
پربازدیدترین اخبار
تبلیغات متنی