دولت به ظرفیتهای مناطق غربی توجه کند
کولبري شغل نيست و رسميت بخشيدن به آن، حاصلي جز تباه کردن عمر جواناني که بايد در خدمت پيشرفت کشور باشند، ندارد. آنها براي اشتغال، نياز به آموزش و کسب تخصص دارند که کار يک شب و يک ماه نيست. دولت بايد در گام نخست، با سازماندهي دقيق و درست مرزها و بازگشايي معابر مسدودشده، شرايط را به وضع سابق بازگرداند تا عبور و مرور غيرقانوني در مرزها به حداقل برسد. در کنار آن بايد با تبعيض مثبت، بودجه و امکانات ويژه به مناطق مرزي بدهد و زمينه را براي ايجاد اشتغال در اين مناطق فراهم کند. مشاهدات نگارنده در سردشت، پيرانشهر و مريوان نشان ميدهد که اين مناطق پتانسيلهاي بينظيري براي خدمات توريسم و کشاورزي و حتي صنايع تبديلي دارند، اما متاسفانه دولت بهدنبال بهرهبرداري از اين ظرفيتها نيست. در مريوان و سروآباد که حوزه انتخاباتي بنده است دو بازارچه موقت غيررسمي ايجاد شده اما در حال حاضر بدون فعاليت هستند و هيچفايدهاي براي کولبران ندارند. مشکل کولبري با ايجاد چند بازارچه از بين نميرود چون مردم بيکار هستند و سفرهشان خالي است بنابراين بايد کاري کنيم تا در اين مناطق اشتغال ايجاد شود و کولبري براي هميشه از بين رود. بايد اشتغال براي کولبران ايجاد شود وگرنه اينگونه طرحها بينتيجه خواهد ماند. در اين مناطق ظرفيت بسيار بالايي در حوزه کشاورزي، گردشگري، بومگردي و... وجود دارد اما متاسفانه از آن استفاده نميشود. قاعدتا براي هر آدمي اگر موقعيت بهتر پيش بيايد، در وضعيت قبلي باقي نميماند پس اگر يک فرد در شهر خودش کار داشته باشد و بتواند کسب درآمد کند حتما نميآيد جانش را کف دست خود قرار دهد و از مناطق صعب العبور، کالاهاي سنگين حمل کند بنابراين ما بايد براي کولبران اشتغالزايي کنيم تا در شهر خودشان مشغول کار شوند. اگر بازارچههاي موقت در مناطق مرزي کشور ايجاد شوند، دستهاي واسطهگري براي خريد کالا زياد ميشود و اين يکي از عوارض مخرب است که نبايد رخ دهد. مجلس شوراي اسلامي تاکنون در مورد ساماندهي کولبران اقدامي انجام نداده اما قرار است تا چند ماه آينده يک طرح درخصوص اشتغالزايي کولبران تقديم صحن کنيم تا انشاءا... شأن و کرامت کولبران حفظ شود و کولبري از روي دوش مردم کردستان برداشته شود. در اين طرح، کميسيونهاي مختلفي از جمله اجتماعي، اقتصادي، صنايع و معادن و... ميتوانند کار کنند و جوانب مختلف آن را مورد بررسي و چکش کاري قرار دهند.
