با پرويز پورحسيني در سالروز تولدش روزگار، مرا از صحنه دور کرد

در آخرين سال قرن 14 خورشيدي، پرويز پورحسيني 79 ساله مي‌شود ولي او هم مانند همه ما آنقدر درگير کروناست که کمتر به اين موضوع فکر کرده است و دلش مي‌خواهد به شرايط عادي بازگرديم. پرويز پورحسيني در ذهن مخاطبان تئاتر، سينماوتلويزيون، بازيگر درخشاني است. کمتر بازيگري کارنامه پرباري مانند او دارد. او روز 20 شهريور ماه سال 1320 به‌دنيا آمده است و 79 شمع براي تولدش روشن مي‌کند؛ تولدي که به‌دليل وضعيت کرونايي فعلي، تنها با حضور خانواده او برگزار مي‌شود. پورحسيني درباره حال‌وهواي اين روزهاي خود مي‌گويد: «من با مادرم زندگي مي‌کنم. او بيش از 90 سال سن دارد و به همين دليل خيلي آسيب‌پذير است. به‌خاطر کرونا با کسي معاشرت نداريم. فقط پسرم، عروسم و نوه‌هايم پيش ما مي‌آيند. تولدم هم با آنها هستم. روزمرگي بلاي قرن است و به‌خصوص در اين روزها که کرونا اولين مشغوليت ذهني همه ما شده تا جايي که اغلب ما مردم ايران فراموش مي‌کنيم روزهايي که در آن به‌سر مي‌بريم، واپسين روزهاي قرن 14 خورشيدي است و تولدهاي سال 1399 آخرين تولدهاي ما در اين قرن است. وقتي اين موضوع را با پورحسيني در ميان مي‌گذاريم، پاسخ مي‌دهد: «همين‌طور است که مي‌گوييد. به‌خاطر شرايط کرونا از خيلي چيزها غافل شده‌ايم؛ روزمرگي. تلاش براي زنده‌ماندن در اين شرايط نابسامان». حتي اگر خيلي خوش‌حافظه نباشيم يا به‌دليل شرايط سني، خيلي از آثار پورحسيني را در تئاتر نديده باشيم، با يک جست‌وجوي کوتاه هم به‌خوبي متوجه کارنامه پروپيمان او خواهيم شد. کمتر بازيگري مانند او داريم که با اين همه کارگردان صاحب‌نام همکاري کرده باشد. تماشاگران تئاتر قديمي‌تر حضور چشمگير او را در آثار بهرام بيضايي، حميد سمندريان، علي رفيعي، آربي اوانسيان، بيژن مفيد، داريوش فرهنگ، محمدعلي کشاورز، رضا قاسمي، فردوس کاوياني، هوشنگ حسامي، جمشيد ملک‌پور و... و البته پيتربروک کارگردان شهير تئاتر جهان به ياد دارند. در آثار تصويري نيز با هنرمنداني همچون داود ميرباقري، مرضيه برومند، حسن فتحي، محمد رحمانيان، يدا... صمدي، مسعود کيميايي، ابوالحسن داودي، سيامک شايقي، امرا... احمدجو، بهروز افخمي، شهرام اسدي، مهدي فخيم‌زاده، محمد بزرگ‌نيا و... نيز همکاري داشته است. او اما در ارزيابي کوتاهي از کارنامه هنري خود مي‌گويد: «طي اين ساليان خيلي کارهاي انجام نشده داشته‌ام. دلم مي‌خواست اين سال‌ها به تئاتر بيشتر مي‌پرداختم ولي شرايط تئاتر و روزگار باعث دور ماندنم از صحنه شد». براي برخي از هنرمندان آسان نيست که بگويند کدام کارشان را بيشتر دوست داشته‌اند. ولي پورحسيني در پاسخ مي‌گويد: از تئاتر نقش «راسکولنيکوف» در نمايش «جنايت و مکافات» اثر داستايوسکي را دوست داشتم که سال 1356 در تالار اصلي تئاتر شهر اجرا شد. اين نقش برايم چالش فراوان داشت. در سينما هم با نقش‌هايي که در فيلم‌هاي «باشو غريبه کوچک»، «ايستگاه»، «طلسم» و «قاتل اهلي» بازي کردم، بيشتر ارتباط برقرار کردم». هرچند عمده فعاليت‌هاي او بر بازيگري متمرکز شده است ولي در زمينه کارگرداني هم صاحب تجربه است؛ تجربه‌اي که در اين شرايط، تمايلي به تکرارش ندارد و در اين باره مي‌گويد: «من تجربه کارگرداني تئاتر داشته‌ام ولي در شرايط فعلي ترجيح مي‌دهم دست به اين کار نزنم چون نمي‌توانم در اين شرايط جواب يک گروه را بدهم.