بدغذایی کودکان پیش دبستانی
بايد والدين اين نکته را در نظر داشته باشند که دوره پيشدبستاني بخشي از سير تکاملي کودک و گذراست، براين اساس نبايد نگران بدغذايي آنها باشند. والدين ميتوانند انواع غذاها را به کودک عرضه کنند و قادرند محدوديتهايي براي رفتارها و عادات غلط تغذيهاي او قائل شوند. دوران پيشدبستان دوران دشواري براي والدين است، چرا که آنها نگران کاهش اشتهاي کودک خود هستند و جدال بر سرغذاخوراندن به کودک، جدالي بيحاصل است. هيچ کودکي را نميتوان به زور وادار به غذاخوردن کرد. در اين مرحله از دوران زندگي، ايجاد تنوع غذايي و همچنين تهيه موادغذايي مغذي و سالم براي کودک بهترين راه تامين نيازهاي تغذيهاي وي است و توسل به زور و اجبار نهتنها فايدهاي نخواهد داشت و باعث ميشود کودک از غذانخوردن بهعنوان حربهاي براي مقابله با والدين خود استفاده کند. کودکان پيشدبستاني اشتهاي متغيري دارند و حجم معده آنها نيز کم است، بهتر است غذاي آنها را در حجمکم، اما در وعدههاي مکرر در طول روز تهيه کرد و کودک پيشدبستاني بهجز وعدههاي اصلي غذا نياز به ميانوعدهها هم دارد. اين ميانوعدهها بايد حاوي موادمغذي باشند و از نظر زماني طوري به کودک داده شوند که در عين کمک به دريافت کامل موادغذايي روزانه، باعث بياشتهايي و اختلال در صرف وعدههاي اصلي غذا نشوند. کمبود يد و آهن از مهمترين مشکلات تغذيه بهويژه در کودکان کشور است و اين کمبودها باعث ميشود در آينده افراد مولد و خلاق نباشند. تحقيقات نشان ميدهد اضافهکردن آهن به رژيم غذايي، کمخوني را تا ميزان دوسوم مبتلايان به اين عرضه جبران ميکند که در مدت هفت سال 2/3 ميليارد دلار بهرهوري بهوجود ميآيد. مصرف آهن باعث کاهش ميزان ابتلا به بيماريها و بهبود قدرت تمرکز ذهني کودکان کمخون ميشود، در چند دهه اخير در کشورمان تخصيص يارانههاي غيرهدفمند به محصولات غذايي مانند روغن، برنج، شکر و ديگر درشتمغذيها، ضمن برهمزدن الگوهاي غذايي سنتي، شيوع چاقي و بسياري ديگر از مشکلات تغذيهاي را بهدنبال داشته است. اين مساله با توجه به الگوپذيري کودکان از برنامه غذايي خانواده، توانسته است عادات غذايي ناصحيحي در آنها ايجاد کند و هنوز استفاده از کارت پايش رشد چندان جدي گرفته نميشود.
