در حالحاضر جامعه در شرايط حساس و ويژهاي قرار گرفته، بنبستهاي اقتصادي و تحريمها چنين شرايطي براي کشور ايجاد کرده و پاندمي کرونا محدوديتها را براي کشور ايجاد کرده است. در چنين شرايطي با توجه به شرايط بهوجودآمده در فضاي سياسي عملا شاهد و ناظر تزلزل سرمايه اجتماعي هستيم.
فضاي سياسي و اجتماعي کشور به گونهاي رقم خورده که مردم کمتر به حرف نهادهاي سياسي و دولتي باور دارند. در اين شرايط ابتدا بايد فضاي سياسي کشور و فضاي اجتماعي کشور را باز کرد. اين موضوع اکنون ضرورت دارد چرا که جامعه احساس ميکند امکان نقد و به چالش کشيدن مسئولان در چهارچوب قانون مهياست و کنشگران سياسي امکان و توان نقد و پاسخ خواهي از مسئولان را در دستورکار خود قرار ميدهند.
مسئولان بايد حساسيت موضوع را درک کنند و تلاش کنند کنشگران سياسي و طبقات مختلف مردم امکان پرسشگري در ابعاد مختلف را پيدا کنند. در امضاي 77 نفر کنشگر سياسي که براي اتفاقات آبانماه رخ داد و براي آنها حکم محکوميت و زندان صادر شد که عموما از فعالان عضو احزاب و تشکلهاي شناسنامهدار هستند. نکته دومي که شاهد و ناظر آن هستيم بحث طرح مجلس براي محدود کردن فضاي رسانههاي همگاني است که با ساماندهي پيامرسانهاي اجتماعي شاهد نقص آشکار خواهيم بود. اگر در فضاي سياسي و رسانهاي کنشگري نداشته باشيم خودبهخود نقص ارتباط و نقص دسترسي شهروندان به ارتباط را ايجاد کردهايم. همين دو مقوله نشانگر اين مطلب است که شرايط کشور روزبهروز به سمت انسداد بيشتر پيش ميرود.
در انتخابات مجلس گذشته و در کلانشهر تهران آراي نمايندگان راهيافته با حداکثر ده درصد آرا عمومي بود و اما فاصله بسيار کمي تا انتخابات ملي رياستجمهوري در پيش است. طبيعي است که عدم مشارکت مردم شرايطي در جامعه ايجاد ميکند که پشتوانههاي اساسي کشور را که راي مردم و حضور مردم در صحنه است نشان خواهد داد و ميتواند در عرصه بينالمللي و سياستهاي داخلي تاثيرات زيانباري براي کشور به دنبال داشته باشد؛ بنابراين اولين کاري که دستگاههاي مجلس و دولت و قوه محترم قضائيه انجام ميدهند امنيتبخشي به فضاي سياسي و اجتماعي جامعه و پاسداشت سرمايههاي اجتماعي جامعه است. مطلب دوم بحث هماهنگي همه قوا براي فائق آمدن بر بحران اقتصادي بهوجودآمده است.
امروز قوه قضائيه و قوه مقننه و قوه اجراييه بايد همصدا و همگام باشند، شايد بخشي از مشکلات و نارساييهايي که در رابطه با معيشت مردم و زندگي جاري مردم بهوجودآمده را بشود تا حدودي سامان داد.
اگر قرار به رقابت و برخوردهاي قهري باشد که در فضاي سياسي کشور بهوجود ميآيد ميبينيم نهتنها فعليت حرکت مثبت را نشان نميدهيم بلکه حداقلها نيز ريزش ميکند.