افرادي در داخل کشور معتقد هستند که امروز ايران بايد از پروتکل الحاقي خارج شود که در گذشته نيز با برجام مخالف بودهاند و هرازگاهي براي آن موانعي ايجاد ميکردند. آنچه در اين ميان حائز اهميت است اين است که سنجيده شود نتايج خروج از برجام چيست و چه تبعاتي براي ايران دارد. کرهشمالي، پاکستان يا هند اگر از پروتکل الحاقي خارج شدند با اين هدف بود که به سلاح هستهاي دست يابند اما وقتي ايران چنين انديشهاي ندارد و در تفکرات نظام و عموم چنين چيزي مطرح نيست و سلاح هستهاي نيز هدف نيست، پس اين خروج فايده عموميکه ساير کشورها از آن بهره بردهاند براي ايران ندارد. خروج از پروتکل الحاقي علاوه بر اينکه مشکلي را حل نميکند بلکه سبب ميشود تا کشورهاي دوست نيز نگاه خوبي به ايران نداشته باشند و از سوي ديگر نيز فشارهاي کشورهاي غربي نيز جنبهاي قانوني پيدا ميکند و به حداکثر خود ميرسد. پروتکل الحاقي آنچنان که در کشور نشان داده ميشود، نيست. کاري که براساس پروتکل الحاقي ميتوان انجام داد، همان کار را آژانس ميتواند با پادمان هم انجام دهد. بعيد به نظر ميرسد عدم اجراي پروتکل الحاقي برگ برندهاي براي ايران باشد بلکه تصويب آن مهمتر و برگ برندهاي از سوي ايران در مقابل تلاشهاي آمريکا عليه ايران است. خروج از انپي تي با 20 سال قبل متفاوت است. ما با تجربه کره شمالي در خروج از اين معاهده روبهرو هستيم که شرايط را به سود آن کشور رقم نزد. از سوي ديگر، براساس ماده 10 انپيتي، هر کشور عضوي ميتواند از اين معاهده خارج شود اما شوراي امنيت مرجع رسيدگي موافقت با خروج يا عدم خروج از انپيتي است. پس از خروج از پروتکل الحاقي قطعا موضع چين و روسيه نيز نسبت به ايران متفاوت ميشود. روسيه در اين برهه زماني حتي در برخي مواقع از کاهش تعهدات هستهاي ايران گلايه کرده است. اين بستر است که احتمال را ايجاد ميکند شايد بعد از خروج از پروتکل الحاقي روسيه به مواضع اروپا براي مخالفت با ايران نزديکتر شود. خروج از برجام و پروتکل الحاقي مشکلي از ايران را در عرصه بينالمللي حل نميکند. براي رفع مشکلات بايد با دوستان خود کنار بياييم و يک ائتلاف ايجاد کنيم که جنبه تاکتيکي داشته باشد تا امتياز زيادي از ايران گرفته نشود و بهواسطه اين ائتلاف بتوانيم از پس مشکلات فعلي برآييم. با تشکيل ائتلاف ميتوانيم غرب را تحت فشار قرار دهيم و نه با خروج از پروتکل الحاقي. آژانس با کشورها يکسري ترتيبات امنيتي ناشي از سيستم بازرسي و تاييد را در قالب توافقي به نام پادمان به امضا رسانده که ايران هم از جمله همين کشورهاست. براساس ماده 76 توافق پادمان، آژانس ميتواند از درخواست بيشتري براي بازرسي و نظارت بر فعاليتهاي هستهاياش داشته باشد که تفاوت چنداني با پروتکل الحاقي ندارد. مجلس بهجاي اينکه به دنبال خروج از پروتکل الحاقي باشد بايد به دنبال ترسيم يک چارچوب براي روابط ايران و چين باشد تا بيشترين بهره نصيب ايران شود.