يکي از تستهايي که از ابتداي شيوع کرونا استفاده ميشد، تست مولکولي «RT_PCR» است که با نمونهگيري از حلق، بيني يا از طريق «برونوسکپي» انجام ميشود و احتمال مثبتشدن تست در هريک از اين روشها با ديگري متفاوت است. ميزان حساسيت تست مولکولي «RT_PCR» که براي تشخيص کوويد19 نمونه آن از حلق گرفته ميشود، 30درصد، بيني را 60درصد و حساسيت تستي را که نتيجه آن از طريق نمونه برونوسکپي بررسي ميشود، بيشتر از نمونه حلق و بيني است. براي مثال اگر گفته ميشود ميزان حساسيت يک تست 30درصد و نتيجه آن تست منفي شده است، به اين معنا است که 30درصد ميتوان گفت که يک بيمار مبتلا به کوويد19 نيست و درباره 70درصد احتمال آن نميتوان صحبت کرد. تست مولکولي «RT_PCR» در ابتداي شيوع بيماري بهعلت در دسترسنبودن، گرانقيمتبودن و ميزان پايين حساسيت، زياد مورد استفاده پزشکان قرار نگرفت. پزشکان به همين خاطر براي تشخيص کرونا از سيتياسکن که حساسيت قابل قبولي دارد و با کمکردن اشعه، براي بيمار مشکل چنداني ايجاد نميکند و قيمت مناسبي دارد، استفاده بيشتري ميکنند. عکسبرداري ساده از سينه حساسيت و ويژگي بالايي ندارد، تست ديگري که اخيرا رايج شده و بهدنبال حذف آن هستيم، تست «سرولوژي» است که بسياري از کساني که براي تشخيص کروناي بيمار از اين تست استفاده ميکنند، توانايي معناکردن آن را ندارند. اين نوع تست، مثبت و منفي کاذب زيادي دارد و کاربرد قابل قبولي در تشخيص بيماري ندارد، کاربرد اين تست آن است که از طريق آن تشخيص داده شود چه کساني در گذشته به اين ويروس آلوده شدهاند. البته تستهاي ديگري نيز براي تشخيص کرونا وجود دارد که در کشور ما از آنها استفاده نميشود و رايجترين تستها همين انواعي است که نام برده شد، اما هيچيک از اين تستها نميتواند ابتلا يا عدم ابتلا به کرونا را قطعي ثابت کند. علائم بيماري کرونا تغيير نکرده است، علت اينکه برخي تصور ميکنند علائم بيماري تغيير کرده است، اين است که در اوايل اطلاعات درباره علائم باليني بيماري کافي نبود که البته هنوز هم کافي نيست و ممکن است 3ماه آينده نسبت به اکنون اطلاعات خيلي بيشتري از بيماري کرونا داشته باشيم.