جلال خوشچهره در گفتوگو با «آرمان ملي»:
دولت با دستان بسته نميتواند شنا کند
حمله به ظريف به آشفتگي دامن ميزند
مجلس تمايلي به شنيدن صحبتهاي ظريف نداشت
آرمان ملي - عليرضا پورحسين: حمله نمايندگان مجلس يازدهم به وزير امور خارجه قابل پيشبيني بود. مجلسي که در يک ميدان حداقلي و بدون رقابت شکل گرفته مشخص است چه موضعگيريهايي دارد. بسياري از کارشناسان معتقدند اين مجلس در طراز اکثريت ملت نيست. مجلس يازدهم صداي غالب ملت نيست. مجلس با اين موضعگيريها نميتواند منافع ملي را محقق و حتي درک کند. همواره اظهار اميدواري ميشد که با توجه به شرايط بحراني کشور با توجه به دو مساله کرونا و اقتصاد، اين نمايندگان سعي ميکنند که عقلانيت پيشه کنند و با لحاظ منافع ملي آرامش عمومي در راستاي ايجاد همدلي در کشور گام بردارند و با درنظرگرفتن اين مسائل تصميمگيري و موضعگيري کنند. برخلاف چنين تصوري شاهد هستيم که در همين روزها اول آغاز به کار مجلس يازدهم چنين حملاتي به وزير امور خارجه صورت ميگيرد. عکسالعملهايي که هيجان مطلق بر آنها حاکم است. طبيعي است که بسياري از نمايندگان به علت تازهکار بودن و به علت اينکه نخستين تجربه پارلماني خود را آغاز کردهاند بايد در ابتدا با امور پارلماني و واقعيتهاي جامعه آشنا شوند و جزئيات و علل مسائل حاکم بر کشور را مورد بررسي قرار دهند اما بهصورت هيجاني و هنوز از راه نرسيده اقدام به حرکاتي ميکنند که نه به نفع مجلس است و نه به نفع ملت و کشور و نظام. بسياري معتقد هستند که توهينهاي مجلس به وزير امورخارجه بيسابقه بوده است و اگر اين روند ادامه داشته باشد چالشهاي بيشتري پيشروي کشور قرار ميگيرد و اين اقدام را کاملا سياسي ميدانند. در راستاي بررسي اين مسائل «آرمان ملي» گفتوگويي با جلال خوشچهره، فعال سياسي داشته است که در ادامه ميخوانيد.
موضعگيري و حمله برخي نمايندگان مجلس عليه وزير امورخارجه را عقلاني و سنجيده قلمداد ميکنيد؟
حرکت مجلس شوراي اسلامي عليه ظريف بر آشفتگي سياسي و اقتصادي کشور بيشتر دامن خواهد زد. اين قبيل موضعگيريها به راهحلي منطقي و اصولي منجر نخواهد شد. مجلس يازدهم بايد بخشي از راهحل مشکلات باشد نه خود مشکلزا باشد. اين قبيل برخوردهاي مجلس يازدهم دو وجه دارد؛ نخست متغيرهاي تاثيرگذار بر وضعيت جاري کشور را بهعمد يا به سهو نميخواهد ببيند. در وهله بعد، بيشتر از آنکه بخواهد بخشي از راهحل باشد بيشتر به مشکلات دامن ميزند. دو روز گذشته در اعتراضات و صحبتهاي نمايندگان مجلس يازدهم عليه ظريف بيشتر شعار شنيده شد. صحبتهاي نمايندگان مجلس يازدهم عليه ظريف کلي، کشدار و بدون قاعده و اصول و منطق بود. اين صحبتها با واقعيتها مطابقت نداشت. اين اقدام براي آن است که وزير امورخارجه نتواند در صحن علني مجلس بهصراحت توضيح دهد. بنابراين برخورد مجلس به شکلي بود که اصلا نميخواست استدلالهاي وزير را بشنود. آن هم وزيري که به تجربه نه تنها در بخش نخبگان جامعه ايران به عنوان يک ديپلمات کاربلد و حرفهاي شناخته ميشود. اين نگاهي است که جهانيان نيز به ظريف دارند.
عملکرد ظريف در ماههاي گذشته به شکلي بود که مجلس اينچنين به او حمله کند؟
در روزهاي اخير شاهد حضور موفق ظريف در شوراي امنيت سازمان ملل متحد بوديم که توانست بر تلاش آمريکا عليه ايران خط بطلان بکشد و يک توافق جهاني را به نفع برجام و در مجموع و به تبع آن به نفع مواضع ايران عليه تلاشهاي همهجانبه آمريکا رقم بزند. متاسفانه مجلس يازدهم به جاي قدرداني از زحمات بيدريغ ظريف به گونهاي عمل کرد که به عمد ميخواست اين دستاورد بزرگ را ناديده بگيرد و هم اينکه وزير امورخارجه و دولت را ناتوان جلوه دهد. اگر فرض کنيم که مجلس يازدهم راست ميگويد و همه اينها ضعيف هستند، مجلس يازدهم بايد راهحلهاي خود را بگويد تا از اين ضعف دور شويم. مجلس اگر نقد ميکند در ادامه بايد راهحل نيز مطرح کند. در واقع ممکن است مشکلات را بفهميم و بشناسيم که کار آساني است اما بخش سختتر آن مرحلهاي است که راهکار و چاره براي برونرفت از اين مشکلات داشته باشيم. به نظر ميرسد مجلس يازدهم يا راهحلي ندارد و يا شجاعت بيان راهکارها براي دور شدن از مشکلات را ندارند.
به چه علت موضعگيري مجلس عليه دولت و وزارت امورخارجه را غيرمنطقي ميدانيد؟
مجلس يازدهم بايد در کنار اعلام مخالفت کردن، راهحل نيز ارائه دهد. کساني که ميگويند برجام خوب نيست بايد عنوان کنند که به جاي برجام چه بايد کرد. مجلس يازدهم ميگويد گفتوگو با جامعه جهاني را نميخواهد اما چه چيزي را ميخواهد جايگزين آن کند تا کشور به مشکل برنخورد. براي مثال گفته ميشود وزارت خارجه بايد پولهاي بلوکهشده در ساير کشورها را به کشور بازگرداند و در اين زمينه ضعيف عمل کرده است. وقتي FATF تاييد نشده و در ادامه سوئيفت بسته شده است، وزارت خارجه از کدام کانال اين اقدام را انجام دهد. اينکه گفته شود بايد انجام شود که کار راحتي است. چگونگي اجراي آن نيز بايد بيان شود. اين امر نيز به متغيرهايي بستگي دارد. اين متغيرها را نمايندگان مجلس يازدهم عنوان نميکنند. وارد يکسري گفتوگوهاي ميانتهي ميشوند؛ به اين معنا که حاشيهها را بيان ميکنند و از بيان قسمت اصلي خودداري کرده و سپس نتيجهگيري ميکنند. در ادامه نيز ميگويند به علت اينکه اين نتيجهگيري با مطالبات ما نزديک نبوده، پس دولت ضعيف عمل کرده است. واقعيت اين است که ما نميتوانيم از دولتي که دستش بسته شده است انتظار خوب شنا کردن داشته باشيم. وضعيت جاري بهتنهايي به علت سياستهاي دولت رقم نخورده است. عوامل مختلفي دست به دست هم دادهاند که وضعيت فعلي به وجود آمده است. بايد عوامل داخلي و خارجي شناخته شوند و با يک همسويي در مقابل فشارهاي خارجي آمريکا و رژيمصهيونيستي ايستاده و از اين مرحله عبور کنيم. در اين وضعيت بحراني زدن سکاندار صحيح نيست و رفتار مجلس در قبال وزيرخارجه نيز بههيچوجه پسنديده نيست. انتظار اين بود که مجلس يازدهم موقعيت را درک کند. اگر همين دولت را از بين ببرند ديگر جايگزيني نخواهند داشت.