نامه از مبدأ بهارستان به مقصد پاستور
روند هفتساله مديريت خود را تغيير دهيد
ادامه از صفحه 2
عملکرد انقلابي يا دلواپسي
اما سوالي که در اين بين مطرح ميشود چنين است که آيا نمايندگان مردم از رسالت و اصل موضوع حضورشان در مجلس بيخبر هستند و نميدانند که دولت در جايگاه مجري قوانين مجلس است و نميتواند به تنهايي حلال مشکلات باشد يا آيا نميدانند اين مجلس است که به عنوان ريلگذار بايد وارد ميدان شود و با تصويب قوانين، راهگشاي دولت شود. مجلس در حالي مدعي عملکرد انقلابي است که خود از وظيفه اصلياش ناآگاه است و با نوشتن چنين نامهاي آن هم با متني اينچنيني، دولت را متهم به سوءمديريت در اقتصاد کلان ميکند يا با سر دادن شعار انقلابي به تهديد دولت ميپردازد. روساي کميسيونهاي مجلس در حالي به نگارش اين نامه اقدام کردهاند که هنوز مهر رياست آنها خشک نشده است. در متن اين نامه آمده است: آيا از قيمت روزافزون مواد غذايي اطلاع داريد؟ آيا از نسبت حداقلهاي يک سبد غذايي با حقوق يک کارگر، يک کارمند و يک معلم اطلاع داريد؟ افزايش تورم در بخش مسکن اعم از خريد و اجاره به گوشتان رسيده است؟ نرخ رو به فزوني خدمات در بخش حملونقل و قيمت تهيه خودروي شخصي را ميدانيد؟ اگر ميدانيد از جوان تحصيلکرده بيکار توقع کدام اميد را در دولت تدبير و اميد داريد؟ مسئولي که در مقابل سوءعملکرد دستگاه زير نظر خود به جاي اصلاح روندها و عملکردها تاسف ميخورد چه نسبتي با روحيه جهادي و اسلامي دارد؟ بيانگيزگي و رخوت در برخي اطرافيان شما موج ميزند و اين پديده موجب ايجاد حس رهاشدگي از منظر اقتصادي در بين مردم شده است.
در نهايت...
مشخص است نمايندگان فارغ از زير سوال بردن عملکرد دولت به اين موضوع توجه ندارند که مجلس بايد در راس امور باشد و نبايد اين جايگاه را با تخريب دولت تضعيف کنند. بر همگان روشن است که دولت بهتنهايي توان معجزه ندارد و اين مجلس است که با اتخاذ تصميمات و فراهم کردن بستر لازم براي دولت، زمينه فعاليت قوه مجريه را فراهم ميکند. نوشتن چنين نامههايي دور از انتظار بوده و جز تلخ کردن روابط دو قواي مهم کشور سرانجامي دگر نخواهد داشت. آيا بهتر نيست خط و نشان کشيدن را کنار بگذارند و براي بهتر شدن شرايط جامعه تلاش کنند.