چگونه خانهدار شوید؟!
الان تنها راه خانهدار شدن شما اين است که خانهدار شويد. بدين صورت که از شغلي که داريد استعفا دهيد، در خانه بمانيد و خانهداري کنيد و شما را خانهدار صدا بزنند.
چون يکي از کانالهاي خبري اينفوگرافي منتشر کرده که نشان ميدهد اگر شما از هجده سالگي سر کار برويد و حقوق پايه شما همان دو ميليون و ششصد هزار تومان باشد و چون ميانگين هر متر خانه در شهري مثل تهران تنها هفده ميليون تومان است، شما در شصتويک سالگي يعني چهل و يک سال بعد خانهدار ميشويد. پس همين نشان ميدهد که حالت اول خانهداري از حالت دومش شدنيتر است.
حالا تازه همين چهل و يک سال در سه صورت امکانپذير خواهد بود: 1- قيمت ملک گران نشود، 2- شما اصلا بيکار نشويد، 3- حقوقتان را هر ماه کاملا پسانداز کرده و مثل کاکتوس زندگي کنيد!
گفتم چون هر روز دارم خبرهاي خوب به شما ميدهم يک روز هم يکم خبر بد که نه اما منطقي با هم صحبت کنيم. ما بايد از مسئولان عزيز خيلي تشکر کنيم. چون ما با اين قيمتها ديگر نيازي نداريم که براي خانهدار شدن تلاش کنيم. پا رو پا بيندازيم و زير باد کولر بنشينيم و هندوانه بخوريم. خيلي خوب است که آدم خيالش از يک چيزي راحت باشد. الان ما خيالمان راحت است که خانهدار نميشويم و نخواهيم شد! پس زندگي را روي حالت اتوپايلوت يا دنده خلاص ميگذاريم و حالش را ميبريم.
افزايش قيمت آنقدر عجيب است که چند وقت پيش يک سريال نگاه ميکردم که براي همين چند سال پيش بود و حميد لولايي در آن بازي ميکرد. به ميوهفروشي رفت تا خريد کند، گيلاس را نوشته بود کيلويي شش هزار تومان! باورتان ميشود؟
يا مثلا چند روز پيش به نانوايي رفتم، يک پيرمردي آمد و 10 عدد نان سنگک دورو خاشخاشي خريد، وقتي داشت ميرفت رو به ما که توي صف بوديم کرد و گفت: «با همين پول، چهل سال پيش اينجا خونه خريدم!» و رفت!
بنده هم نشستم با خودم حساب و کتاب کردم که اگر ماشينم را بفروشم، ميتوانم هفت متر و نيم خانه در تهران بخرم. منتهي چون چاق هستم آنجا جايم نميشود. در نتيجه بايد خانه را به يک لاغر که توانايي ايستاده خوابيدن دارد، اجاره بدهم. با پول اجارهاش هم ميتوانم گيلاس و زردآلو بخرم.
خوشبختانه الان در مرحلهاي هم هستيم که مسئولان ديگر اميد و وعده هم به ما نميدهند. کلا آنها هم مثل ما بيخيال جريان شدهاند. قيمت اجارهخانه الان يکجوري گران شده که با همين فرمان پيش برويم به زودي بايد به غارنشيني روي بياوريم و برويم در غار زندگي کنيم.
با اين شرايط براي خانهدار شدن چند راه به ذهن بنده ميرسد:
1- اختلاس کنيم!
2- حتما اختلاس کنيم!
3- برخلاف ميلمان و اينکه ميدانيم از نظر اخلاقي کار درستي نيست، اختلاس کنيم!
4- تلاش کنيم، کار کنيم، پسانداز کنيم، براي آينده برنامهريزي کنيم، به شرايط خوب نگاه کرده و اختلاس کنيم!
چون دولت هم محبت کرده و پنج درصد به حقوقها اضافه کرده که با آن اگر نتوانيم خانه هم بخريم، چيپس و پفک که ميتوانيم بخريم!
خلاصه همين اينفوگرافي که امروز خواندم باعث شد زندگي برايم بسيار زيباتر شود و حتي حاضرم با خبرنگاران صداوسيما هم مصاحبه کنم و از فوايد خانهدار نشدن براي مردم بگويم.
