جامعه پس از کرونا به‌حال خود رها نشود

پس از کنترل اپيدمي کروناويروس، نبايد جامعه به حال خود رها شود، بلکه بايد مرتب در مورد اندازه‌هاي بروز بيماري گزارش داد. در ايران تب شاخص چندان مهمي براي شناسايي کروناويروس نيست و 40 درصد مبتلايان به کرونا تب داشتند در حالي که در چين بيماري 75 درصد مبتلايان با تب شروع شده است. يکي از مهمترين شاخص‌هاي تشخيص کرونا در کشور ميزان غلظت اکسيژن در خون است، در ايران 60 درصد بيماران هنگام ابتلا غلظت اکسيژن خونشان پايين‌تر از 93 درصد مي‌شود. طول مدت اپيدمي‌ها به قدرت، سرعت انتشار و ميزان عفونت‌زايي عامل بيماري‌زا، تمهيدات انسان‌ها و امکانات و فرصت‌هاي جامعه براي مقابله با بيماري بستگي دارد. شدت اپيدمي به معناي تعداد مرگ و مير و بستري‌هايي است که براثر بيماري رخ مي‌دهد، براي مثال درمورد آنفلوآنزاي فصلي ابتلا بسيار زياد است، اما شدت بيماري به قدري نيست که باعث بستري تعداد زيادي از افراد شود و ظرفيت بالقوه بالايي براي مرگ و مير و آسيب‌هاي اقتصادي و اجتماعي ندارد. درباره علت تفاوت در طول مدت اپيدمي‌ها، ممکن است تفاوت در نوع مداخلات، سرعت عمل و يا شدت عمل در اعمال مداخلات و همچنين ماهيت عامل بيماري‌زا در کشورهاي مختلف با يکديگر باعث تفاوت در طول مدت اپيدمي باشد. به علت بالابودن سرعت انتشار کروناويروس هيچ نقطه غيرآلوده‌اي در کره زمين باقي نمانده، زماني مي‌توان اين اپيدمي را خاموش کرد که هرچقدر سريعتر ميزان مولد پايه را کاهش دهيم، يعني ميانگين افرادي که از يک فرد در طول دوره بيماري مبتلا مي‌شوند را به کمتر از يک برسانيم. هرچقدر که زودتر ميزان مولد پايه کم شود، طول مدت اپيدمي کاهش مي‌يابد، اگر بخواهيم وضعيت جامعه را به حالت طبيعي و عادي رها کنيم ممکن است اپيدمي خيلي طولاني شده و حتي سال‌ها به‌طول انجامد. مشکل پاندمي کوويد19 از محدوده شهر، استان و کشور فراتر است و يک مشکل جهاني است که نياز به هماهنگي و همکاري بين‌المللي دارد. زماني اپيدمي خاموش شده تلقي مي‌شود که دو دوره از اپيدمي بگذرد و مورد جديدي گزارش نشود، مثلا دوره کروناويروس دو هفته است، يعني اگر چهار هفته هيچگونه ابتلاي جديدي گزارش نشود، اپيدمي خاموش تلقي مي‌شود. از نظر علم اپيدمي منطقه‌اي سفيد محسوب مي‌شود که دو دوره از بيماري گذشته باشد و مورد جديدي ديده نشود.