برزو نيکنژاد کارگردان فيلم سينمايي «دوزيست» ضمن تاکيد بر اينکه دوست دارد اين فيلم روي پرده سينما به نمايش دربيايد، از احتمال اجبار به ساخت فيلم براي اکران اينترنتي در آينده سخن گفت. برزو نيکنژاد کارگردان «دوزيست» که در سيوهشتمين جشنواره فيلم فجر حضور داشت، در گفتوگو با مهر عنوان کرد: من اطلاع و آگاهي کامل درباره اکران آنلاين ندارم چون يک اتفاق نوپا و جديد است و بايد زمان بگذرد تا متوجه شويم چه سرانجامي پيدا ميکند. اين کارگردان ادامه داد: بهطورکلي بهنظرم سينما يک نوستالژي است و خودم دوست دارم فيلم را روي پرده سينما ببينم. من 90درصد فيلمهايي را که در ايران ساخته ميشود روي پرده نقرهاي ميبينم چون دوست ندارم يک فيلم سينمايي را در قاب تلويزيون ببينم، چه رسد در قابهاي کوچکتري مثل تبلت و موبايل! ترجيحم اين است که همه فيلمهاي سينمايي را روي پرده سينما ببينم. بر همين اساس هم فيلم «خروج» ساخته ابراهيم حاتميکيا و «طلا» ساخته پرويز شهبازي را در جشنواره ديده بودم به همين دليل دوست نداشتم آنها را به اين شکل ببينم و چون ساختار و فرم يک فيلم، ما را معطوف به پرده سينما ميکند. البته اين عقيده من است و شايد من بهروز نشدهام. وي افزود: نمايش آنلاين به فراخور مشکلي بهنام کرونا پيش آمد. در جهان هم هرچند چنين نمايشهايي وجود دارد، اما همچنان فيلمها براي سينما ساخته ميشود. بنابراين اميدوارم اين مشکل حل شود. ما هم متوجه هستيم که برقراري اجتماع در اين شرايط براي سلامتي مردم خطر دارد، ولي ما از «لذت تماشاي فيلم» صحبت ميکنيم و بهنظرم اين موضوع با پرده سينما حاصل ميشود. البته سينماگراني که بهخاطر شرايط اخير حاضر به اکران فيلمشان به اين صورت شدهاند، تحسين ميکنم اما نظر شخصيام اين است که اجتماع سينما، احوال خوش آن و اين جمع شدن افراد دور هم براي تماشاي يک فيلم، زيبايي خاص خود را دارد. نيکنژاد بيان کرد: تئاترها و کنسرتها را هم ميشود بهصورت آنلاين ديد اما قطعا لذت تماشاي آنها براي کسي که بهصورت اينترنتي تماشا ميکند با کسي که براي ديدن اين آثار در سالن حضور دارد، متفاوت است. تماشاي فيلم هم به همين صورت است چون ميشود در سالنها بازخوردهاي مخاطبان و انرژي آنها را گرفت. اين کارگردان توضيح داد: قطعا علاقهمندي من اين است که «دوزيست» روي پرده سينما ديده شود، چون براساس ابعاد سينما ساخته شده است، هرچند اين فيلم نماهاي بسته زيادي دارد، اما محاسبات ما براي ساخت آن، براساس پرده سينما بوده است. خودم هم دوست دارم اين اثر در سينما اکران شود. وي افزود: فيلم «دوزيست» قصهاي دارد که بعيد ميدانم به اين زوديها رنگ کهنگي به خود بگيرد. من ميدانم که معني کهنه نشدن اين است که يک فيلم ميتواند حتي بيست سال بعد هم تماشايي باشد و تازگي خود را حفظ کند، در عين حال حتما بهتر است از زمان تماشاي فيلم زياد نگذرد. اميدوارم اين اتفاق براي «دوزيست» رخ ندهد و زودتر و در دوران پساکرونا به نمايش دربيايد با اين وجود هر تصميمي که تهيهکننده فيلم بگيرد براي من قابل احترام و اجراست. نيکنژاد در پايان با اشاره به ديگر فعاليتهايش توضيح داد: واقعيت اين است که با اين شرايط نميدانم چه بايد کرد. من ترجيح ميدهم قبل از ساخت، تصميمي براي نوع نمايش يک فيلم بگيرم براي مثال بدانم که شايد اصلا بهتر است براي شرايط آنلاين فيلم بسازيم. شايد واقعا قرار است که اينچنين فيلم بسازيم. اين موضوع مشکلي ندارد ولي به شرط اينکه بدانيم بر اساس شرايط جديد بايد کار کنيم و فيلم بسازيم نه اينکه براساس ساختار سينما اثري را توليد کنيم و آن را به يکباره در بسترهاي آنلاين به نمايش بگذاريم.