مشاور رئيس سازمان نظام روانشناسي و مشاوره ايران با تاکيد بر اينکه انگ اجتماعي کرونا موجب افزايش شيوع اين ويروس ميشود، ميگويد: انگ اجتماعي و برچسبزني به بيماران مبتلا به کرونا موجب انزواي اجتماعي بيماران مبتلا به کرونا ميشود، حتي باعث ميشود مبتلايان بيماري خود را پنهان و از رفتارهاي سالم اجتناب کنند و به فکر انتقال بيماري خود به ديگران بيفتند.امين رفيعيپور در گفتوگو با ايسنا، در اينباره گفت: در حوزه سلامت و بهداشت به ارتباطات منفي بين افراد جامعه با افراد مبتلا به بيماري خاص يا افرادي با نشانههايي از علائم آن بيماري، انگ اجتماعي ميگويند. در واقع افراد در مواجهه با بيماراني که دچار بيماري خاصي هستند، رفتارهاي کليشهاي و تبعيضآميزي از خود بروز ميدهند که اين رفتارها منجر به صدمه ديدن شأن بيمار و در نهايت بروز آسيبهاي اجتماعي ميشود. اما چرا کروناويروس يا کوويد19 در جامعه منجر به بدنامي شد؟.وي با بيان اينکه انگ اجتماعي ميتواند موجب اختلالات رفتاري و تاثير منفي بر بيماران، پزشکان، پرستاران، خانواده بيمار و ... شود، بدنامي کروناويروس در جامعه را وابسته به چند عامل عنوان کرد و ادامه داد: کوويد19، ويروسي جديد و ناشناخته است، اظهارات زيادي درباره آن وجود دارد و انسانها نميدانند که قرار است چه اتفاقي رخ دهد. انسانها از ناشناختهها ميترسند و اين ترس را به مبتلايان ارتباط ميدهند و همين موضوع موجب انگ اجتماعي زياد و رفتارهاي نامناسبي نسبت به کروناويروس شده است.مشاور رئيس سازمان نظام روانشناسي و مشاوره ايران با اشاره به رفتارهايي که انسانها در مواجهه با مبتلايان کروناويروس از خود نشان ميدهند، افزود: مردم در مواجهه با بيماران مبتلا به کرونا به آنها برچسب ميزنند و ميگويند او بيمار کرونايي است يا به محض اينکه بيمار مبتلا به ويروس کرونا يا فردي که داراي علائمي مشابه بيماري کروناست را مشاهده ميکنند از آن محيط خارج ميشوند و رفتارهاي تبعيضآميز از خود بروز ميدهند. بايد توجه کرد که کرونا نوعي بيماري است و ممکن است فرد مبتلا هيچ نقشي در بيمار شدن خود نداشته باشد، پزشکان و پرستاران و حتي خانوادههاي کادر درماني در معرض خطر ابتلا هستند.وي با اشاره به اينکه رعايت فاصله اجتماعي با رفتار تبعيضآميز متفاوت است، گفت: فردي که دچار بيماري کرونا ميشود، نيازمند مراقبت است، اگر قرار باشد همه نزديکان از او دوري کنند، درنهايت فرد بيماري خود را کتمان و به ديگران آسيب ميزند.اين روانشناس سلامت افزود: نبايد به بيماران مبتلا به کرونا، برچسب «کرونايي» بزنيم بلکه بايد گفت فرد، به بيماري کرونا مبتلاست؛ بايد جملات را به درستي بيان کرد و همچنين از تسري دادن اين بيماري به نژاد، قوم يا کشوري خاص پرهيز کنيم.به گفته رفيعيپور، انگ اجتماعي و برچسبزني به بيماران مبتلا به کرونا موجب انزواي اجتماعي بيماران مبتلا به کرونا ميشود، حتي باعث ميشود مبتلايان بيماري خود را پنهان و از رفتارهاي سالم اجتناب کنند و به فکر انتقال بيماري خود به ديگران بيفتند.مشاور رئيس سازمان نظام روانشناسي و مشاوره ايران با تاکيد بر اينکه انگ اجتماعي موجب افزايش شيوع کروناويروس ميشود، تصريح کرد: براي کاهش انگ اجتماعي بايد اطلاعات درباره اين بيماري، نحوه ابتلا به آن و راههاي پيشگيرانه را شفافسازي کرد، اين کار موجب کاهش استرس و اضطراب مردم ميشود.رفيعيپور ادامه داد: در حال حاضر شرايط به گونهاي است که اگر در محيطي فردي عطسه يا سرفهاي کند همه از او فرار ميکنند اما اگر اين فرد بهداشت را رعايت و از دستمال استفاده کند يا در صورت در دسترس نبودن دستمال آرنج خود را مقابل صورتش بگيرد، با اين کار احتمال واگير کاهش مييابد. شايد برخي از اين عطسهها و سرفهها حساسيت فصلي باشند و به کرونا ارتباطي نداشته باشند.