صحبتهايي در خصوص برگزاري مسابقات بعد از چند ماه وقفه شنيده ميشود. اگر در نقاطي اعلام وضعيت سفيد شده است، در برگزاري بازيها مشکلي نميبينم، اما با توجه به اينکه بهدليل کرونا، تمامي مجموعههاي ورزشي بسته است و ورزش کردن نيز ممنوع شده، در اين شرايط، شروع دوباره ليگ، کار درستي نيست. سلامت بازيکنان و خانواده اين بازيکنان، خيلي مهمتر از ورزش کردن است. بهنظر من اگر شرايط همچنان بحراني است، ادامه ليگ را درست نميبينم. در اين شرايط، بالاخره تيمهايي هستند که از تعطيلي کامل ليگ ضرر ميکنند و از طرفي، تيمهايي وجود دارند که سود خواهند کرد. قطعا تيمهايي که به نفعشان باشد، بهدنبال تعطيلي ليگ هستند. تيمي هم که ضرر ميکند و بهدنيال قهرماني است، ضرر ميکند. بهنظر من ميشود با همفکري درباره اين موضوع تصميمگيري کنند. ميشود بهترين ايده را از يک چنين اتاق فکري بيرون بياورند. ميشود ادامه ليگ را در دوران پسا کرونا برگزار کرد. به هر حال پرسپوليس 10 امتياز از رقبايش فاصله دارد و ميتواند ادعاي قهرماني کند. از طرفي، تيمي مثل فولادخوزستان را داريم که با 2 برد خانگي ميتواند در جمع مدعيان صعودکننده به ليگقهرمانان آسيا باشد. چنين تيمهايي متضرر ميشوند. اين تيمها هزينه کردهاند و ميخواهند سال آينده در آسيا خودنمايي کنند. هوادارانششان هم از آنها انتظار دارند. بهعنوان عضو کوچکي از جامعه فوتبال، نظر شخصيام اين است که ميتوانيم از مردادماه، يعني زماني که فصل جديد ميخواهد آغاز شود، همين ليگ را ادامه بدهيم. ميتوانيم 9 بازي باقيمانده از رقابتهاي ليگ نوزدهم را از مردادماه که ليگ بيستم آغاز ميشود، برگزار کنيم. با توجه به اينکه بازيهاي ليگقهرمانان آسيا هم به تعويق افتاده است، ادامه ليگ را ميشود، کمي ديرتر پيگيري کنيم. جام حذفي را هم ميتوانيم برگزار کنيم، البته بايد کمي فشردهتر رقابتها را به سرانجام برسانيم. در مورد کسر قرارداد از بازيکنان ليگهاي مطرح اروپايي در شرايط بهوجود آمده و تکرارنشدن اين موضوع در ايران، بايد بگويم بالاخره بازيکنان هم حق دارند. شرايط مالي فوتبال ايران با کشورهاي مطرح اروپايي قابل مقايسه نيست. آنها با يورو حقوق ميگيرند و شرايط خوبي دارند. بازيکنان ما قرارداد آنچناني نميبندند و روي پولهايشان حساب کردهاند. هر چند که بهنظر من، براي اين موضوع هم بايد راهحلي اتخاذ شود.