يک روانشناس درباره علت خشونت زياد افراد خانواده در زمان ماندن طولاني در خانه، توضيحاتي ارائه داد. سيدشهرام عليزاده روانشناس و مشاور در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان، درباره علت خشونت زياد افراد خانواده در زمان ماندن طولاني در خانه، اظهار کرد: خشونت خانگي به هر نوع رفتار توام با خشونت و سلطهگرانه اطلاق ميشود که از جانب عضوي از خانواده عليه عضو يا اعضاي ديگر همان خانواده بروز ميکند. وي بيان کرد: برخي از افراد خشونت خانگي را محدود به نوع فيزيکي اين پديده نامطلوب ميدانند؛ در صورتي که اين خشونت جنبههاي ديگري همچون خشونت روحي را نيز شامل ميشود. هر گونه تحقير، تهديد و توهين اعضاي خانواده (کودک يا بزرگسال) نوعي خشونت خانگي محسوب ميشود که اثرات بسيار نامطلوبي را بر جاي ميگذارد و متاسفانه از جمله شايعترين نوع خشونتهاي خانگي است. اين روانشناس تصريح کرد: اهميت بررسي اين مساله آنجا آشکار ميشود که بدانيم کودکاني که شاهد خشونت خانگي در قبال خود يا حتي ديگر اعضاي خانواده بودند به شدت لطمه ميخورند و ممکن است دچار بيخوابي، گوشهگيري، بروز اضطراب ناگهاني و اجتناب از محيط اطراف شوند و حتي در موارد شديدتر حملههاي ناگهاني و وحشتزدگي را تجربه کنند. عليزاده با بيان اينکه افزايش خشونت خانگي در زماني که افراد به مدت طولاني در خانه ميمانند علل مختلفي دارد که از بعد روانشناختي ميتوان به اين موارد اشاره کرد، افزود: تمام انسانها در طول عمر خود احساس خشم را تجربه ميکنند و آنچه افراد را از هم متمايز ميکند نحوه بروز اين احساس است. با توجه به افزايش زمان همنشيني اعضاي خانواده با يکديگر در دوراني که اعلام کردند در خانه بمانيد بيشک رفتارهاي نامطلوب هر يک از اعضاي خانواده بيشتر به چشم ميآيد و اين مساله ممکن است خشمگين شدن ديگر اعضاي خانواده را در پي داشته باشد. وي ادامه داد: در صورتي که اعضاي خانواده کنترل خشم را بياموزند و با تمرين مکرر، کنترل اين احساس را در دست گيرند از ميزان خشونت خانگي کاسته خواهد شد. بيشک کسب مهارتهاي همدلي و احترام به عقايد ديگران نيز کاهش هر چه بيشتر خشونت خانگي را موجب ميشود. اين روانشناس گفت: علاوهبر اين در صورت امکان هر يک از اعضاي خانواده حريم شخصي خود را حفظ و توافق کنند که در ساعاتي مشخص دور هم جمع شوند. صميميت به اين معنا نيست که ما به طور مداوم با يکديگر وقت گذرانيم؛ بلکه صميميت يعني در عين احترام به حريم شخصي، رابطهاي سازنده را در کنار يکديگر تجربه کنيم. عليزاده اضافه کرد: از سوي ديگر مديريت خانواده در دوران ماندن در خانه وظيفهاي سختتر از پيش به نظر ميرسد که با وجود چندين کودک بسيار طاقتفرساست. والدين ميتوانند براي کنترل کودکان از راهکارهاي ديگري جز تهديد و توهين يا تنبيه بدني استفاده کنند و از ايجاد تشنج در خانواده خودداري کنند. کودکي که به دليل تنبيه نامطلوب به طور مدام اشک ميريزد تمام اعضاي خانواده را کلافه خواهد کرد و در اين حالت احتمال بروز خشونت از جانب ديگر اعضاي خانواده به شدت افزايش مييابد.