تغييرات الگوي مصرف، جنسيت و خصوصيات مصرفکنندگان مواد مخدر از مهمترين عواملي است که بدون دانستن آنها، سياستگذاري در حوزههاي کاهش تقاضا و مقابله با عرضه مواد مخدر با مشکل مواجه ميشود، بازنمايي آماري در حوزه اعتياد زنان ميتواند کمک بزرگي در نشان دادن سياستهاي انجام شده در اين حوزه و نقاط اغفال آن داشته باشد. از سوي ديگر عدم تمرکز نهادي و تناقضهاي آماري مربوط به اين حوزه يکي از مهمترين مشکلات عمده در بازنمايي آماري حوزه اعتياد ايران، بهويژه اعتياد زنان است.تحقيقات 15 سال اخير نشان ميدهد که ميزان گرايش زنان به اعتياد تقريبا دو برابر شده است و الگوي مصرف در زنان از مواد سنتي به مواد صنعتي و روانگردان تغيير يافته است و اخيرا شاهد تغيير الگوي مصرف به گل و حشيش هستيم، بهگونهاي که مصرف گل و حشيش در سالهاي اخير ميان دانشجويان دختر افزايش يافته است. نبود آمار دقيق، قابل استناد و عدم شيوعشناسي آسيبشناسانه در اين حوزه پژوهشگران را با مشکلات جدي روبهرو کرده است، بر اساس آمار و اطلاعات رسمي نهادها و ارگانهاي متولي اين امر، اکنون 10درصد جمعيت معتادان را زنان تشکيل ميدهند و آمار ارائه شده حکايت از افزايش اعتياد در زنان دارد؛ بهطوري که در گروه سني 15 تا 29 سال به ازاي هر 6.6 مرد، يک زن معتاد و در گروه سني 30 تا 44 سال به ازاي هر 15.7 مرد، يک زن و در گروه سني 45 تا 64 سال، 16.6 زن معتاد وجود دارد. زنان طي دو سال مصرف مواد مخدر بهطور کامل به آن وابسته ميشوند، اين درحالي است که اين اتفاق در مردان طي هشت سال رخ مي دهد. اعتياد زنان تبعات مستقيم و غيرمستقيمي بر خانواده و جامعه تحميل ميکند که نيازمند برنامهريزيها و تدوين سياستهاي پيشگيري است، امروزه به راحتي ميتوان از زنانه شدن حوزه مصرف مواد مخدر سخن گفت، منظور از زنانه شدن مصرف مواد مخدر در کشور هشدار در مورد افزايش آمار مصرفکنندگان مواد مخدر و کاهش سن مصرف مواد در زنان است، همچنين ميانگين شيوع مصرف مواد ميان زنان در ايران از ميانگين جهاني پايينتر است. تحقيقات نشان ميدهد، مرداني که به مواد مخدر روي ميآورند، اول از سيگار، قليان، حشيش و مواد مخدر سبک شروع ميکنند و سپس به مصرف شيشه، کراک و مواد مخدر خطرناک ميپردازند، اما اين روند در زنان متفاوت است، شروع اعتياد در زنان با ماده خطرناکي مثل شيشه و هروئين آغاز ميشود که اين نوع الگوي مصرف بسيار خطرناک است. سهم زنان مصرفکننده مواد مخدر از شيشـه 12 درصد، از کراک 11 درصد، از کراک و شيشه 16درصد و از شيشه و ترياک 11درصد بالاتر از سهم آنها از کل جمعيت مصرفکننده است. سهم مردان از کل مصرفکنندگان 50 درصد، از مصرفکنندگان مواد سنتي 92درصد و از مصـرفکننـدگان مـواد جديد (شيشه و کراک) 88درصد است. اين موضوع از گرايش زنـان ايـران بـه شـروع مصرف مواد با مواد مصنوعي و خطرنـاک جديـد حکايـت مـيکنـد.