آیا آمریکا به مقامات عراقی رشوه پرداخت میکند؟
آمريکا حضور خود را در عراق با يک اقدام خصمانه و اشغالگرايانه آغاز کرد. اين کشور به بهانه نابودي سلاحهاي کشتار جمعي وارد ورطه عراق شد که اين بهانه نيز بياساس بود و در ادامه تحقيقات مشخص شد که اين مبحث از اساس کذب بوده است. بسياري از مردم و چهرههاي عراقي به علت آنکه آمريکا صدام را سرنگون کرده است از اين اقدام حمايت کردند. به علت آنکه سايه يک ديکتاتور را از سر آنها برداشت. در اين ميان يک تجربه تاريخي مغفول ماند و آن اينکه مبارزه با ديکتاتور با اتکا به نيروي خارجي منجر به وابستگيهايي خواهد شد که شايد بدتر از تحمل ديکتاتوري و استبداد باشد. نيروي خارجي عملکننده در کشور پس از سرنگوني به واسطه منافع خود اقدامات آتي را انجام ميدهد و توجهي به منافع مردم کشور آزاد شده ندارد. پس از سال 2010 مقوله کاهش نيروهاي آمريکايي در عراق مطرح شد و بسياري بر اين باور بودند که ديگر حضور نظامي آمريکا در عراق معنايي ندارد. عراق صاحب يک قانون اساسي شد و عملا دولت و مجلس بر اين کشور حاکم شد و کشوري که در يک چارچوب مشخص استوار شده است ديگر نيازي به حضور نيروي خارجي ندارد اما به علت گسترش روزافزون ناامني در عراق، ايالات متحده بهانهاي براي تداوم حضور نظامي خود در عراق پيدا کرد. در حالي که بسياري از عراقيها معتقد بودند حضور آمريکا در عراق يکي از علتهايي بود که داعش و گروههاي تکفيري ايجاد ناامني ميکردند. در اين ميان گروههاي صدر و فتح بيشترين اعلام مخالفت را با حضور آمريکا در عراق کردند. بايد خاطرنشان کرد برخي جريانات شيعه در آن زمان همچون جريان حکيم موافق حضور آمريکا در عراق بود اما آنچه که امروز اهميت دارد اين است که نهادهاي قانوني زيادي در عراق وجود دارد که بتواند آمريکا را از اين کشور اخراج کند همانطور که مصوبهاي نيز در اين زمينه به تصويب رساند. با وجود تمام اين فشارها تنها راهي که باعث ميشود آمريکا در عراق تا امروز باقي بماند توافق با برخي شخصيتهاي عراقي است که صرف هزينههايي در اين زمينه نيز دور از ذهن نيست و در گذشته نيز شاهد چنين اتفاقاتي بودهايم، اما با اين ترفند آمريکاييها نميتوانند مدت زيادي در عراق بمانند زيرا افکار عمومي را نميتوان با هيچروشي فريب داد. غالب اهل سنت و کردهاي عراق نيز تمايلي به حضور آمريکا در عراق ندارند و تجربه عدم حمايت آمريکا از کردهاي سوريه در تشديد اين باور در ميان آنها تاثير بسزايي داشته است. مقولهاي که اين روزها عراق به آن فکر ميکند، اخراج نظاميان اين کشور با کمترين هزينه است. مقولهاي که جز با اتحاد ميان گروههاي سياسي مختلف اين کشور به دست نميآيد و تلاشهاي جانبي بدون وجود اين مقوله به سرانجام نميرسد. اتحادي که ميتواند منجر به موفقيت عراق در ساير عرصهها شود.
