تازگي راجع به کارنامه سال 98 فکر ميکردم، از سيل در روزهاي ابتدايي سال شروع شد، ابتدا پنج استان را به خود درگير کرد و سپس به 25 استان رسيد. بعد از آن با مساله گراني بنزين در آبانماه مواجه شديم و در نهايت به برگزاري انتخابات اسفند و شيوع ويروس کرونا ختم شد. سال 98 به واقع سال ويژهاي از نظر حوادث، درگيريها و فراز و نشيبها بود، انتخابات اسفندماه بسياري از مسائل را براي ما و هر فرد منصفي روشن کرد. امسال روشن ساخت که مردم به طور کافي از عملکرد يک سال گذشته به هر علتي راضي نيستند و اين مساله بر حضور در انتخابات و مشارکت عمومي اثر گذاشت و براي نخستين بار انتخاباتي با 42 درصد مشارکت در کل کشور و 26 درصد در تهران داشتيم. مردم از آنچه در جامعه ميگذرد و عملکرد موجود، حال تقصير هر فرد يا هر بخشي باشد، راضي نيستند و اين نارضايتي را به اين روش اعلام کردند. منتخبان سال 98 براي سال 99 بايد اين مسائل را در ذهن و ياد داشته باشند که نسبت به رفتار، کردار، گفتار، ادبيات، موضوع بنزين و... در جامعه نارضايتي وجود داشته است و بايد در کدام مسير حرکت کنند که اين نارضايتيها حل و فصل شود. نمايندگان حاضر در مجلس يازدهم بايد اين موضوعات را در مقابل ديدگان خود داشته باشند و کوشش کنند به حداقل خواستههاي مردم پاسخ دهند و با وحدت، اتحاد، انسجام، اتفاق و بهکارگيري ظرفيتهاي موجود کشور مشکلات را کاهش دهند و بتوانند خواسته مردم را تامين کنند و در کار خود موفق باشند. موضوع ديگري که نمايندگان مجلس يازدهم بايد به آن توجه کنند پرهيز از ورود به فضاي تنشهاي سياسي با دولت است، به نظرم مقام معظم رهبري حتما براي افتتاح مجلس يازدهم پيامي خواهند داد و پس از مشخص شدن اعتبارنامه منتخبان مردم، با آنها ديداري خواهند داشت و مسائل مهم را گوشزد خواهند کرد. به طور طبيعي دولت و مجلس بايد رفتار خود را متناسب با شرايط کشور هماهنگ پيش ببرند، حتي رياست قوه قضائيه. در واقع اين مساله تنها به دو قوه مجريه و مقننه اختصاص ندارد و سران سه قوه بايد اختلافات خود را به حداقل و اتحاد خود را به حداکثر برسانند و به دنبال حل مشکلات و مسائل جامعه باشند.