مرد مُدارا و تلاشگر گفتوگوي اديان
رحلت دانشمند کوشا و زمانشناس، مرحوم حجتالاسلام والمسلمين سيدهادي خسروشاهي (اعلي ا... مقامه) به واقع خسارتي بزرگ براي جامعه ديني و علمي است. از نگاه من آميختن «علم و حلم» از مهمترين خصوصيتهاي آن بزرگوار بود که اتفاقا نياز روزگار ما به آن بيش از هر وقت ديگر است. خسروشاهي از يک سو تشنه دانش، به معناي وسيع آن بود و به همين سبب هيچگاه از تلاش دست برنداشت. آثار متعدد، متنوع و اثرگذار او گواه صادقي بر يک عمر جهاد علمي مردي است که بيادعا و بدون آلايش به اعتلاي اسلام و ايران ميانديشيد. از ديگر سو، اما مرد بردباري و مدارا بود. رمز و راز دعوت ديني را به خوبي آموخته و باور کرده بود که جز از راه حکمت و موعظه حسن و جدال احسن نميتوان دعوتگر به سوي خدا شد. از اين رو نه تنها به تقريب مذاهب اسلامي که به گفتوگوي اديان عميقا معتقد و ملتزم بود و با خوشرويي و فروتني پايهگذار بسياري از اقلام ماندگار شد. بيترديد فقدان چنين شخصيتي ثلمهاي جبران ناشدني است. اين ضايعه تاسفبار را به مردان دين و دانش و به همه علاقهمندان به آن محروم، به ويژه خاندان و بازماندگان مکرم ايشان تسليت گفته و آرزو ميکنم که پروردگار مهربان و توانا او را در جوار رحمت خويش جاي داده و اهداف بلند او را محقق سازد، انه علي کل شي قدير.
