جمهوریت و اسلامیت در سخنان رئیس‌جمهور

جمهوریت به معنای مراجعه به آرای اکثریت و عموم مردم در مسائل سیاسی -اجتماعی و اسلامیت همان بعد دینی بودن سیاست ما است. دیدگاه امام نیز به عنوان بنیانگذارجمهوری اسلامی در این رابطه مراجعه به آرای عمومی بود و آن را عین دیانت می‌دانست و اینطور نیست که اسلام برای آرا و نظر مردم اعتبار و ارزشی قائل نباشد. در ویدئویی که در این باره از صحبت‌های امام در فضای مجازی پخش شده ایشان در جمع خبرگان و شخصیت‌های مذهبی و مجتهدین می‌فرماید: «مردم آزادند هر نوع حکومتی و هر نوع سیاستی را انتخاب کنند و شما علما حق ندارید در مقابل خواست مردم بایستید.» حتی امام خمینی تصریح می‌کند «ولو اینکه مردم به ضرر خودشان رای بدهند و تصمیم بگیرند، شما حق ندارید در مقابل انتخابشان بایستید.» این بدین معناست که در مقابل خواست مردم مقاومت نشود. این دیدگاه حضرت امام(ره) به عنوان یک فقیه و مجتهد است. نظر رئیس‌جمهور هم همین است که ما باید خواست و آرای اکثریت مردم را عین دیانت بدانیم و به اسم دین نمی‌توانیم با آزادی مردم و رای اکثریت مردم یعنی همان جمهوریت مخالفت کنیم؛ این تحلیل از فرمایشات دکتر حسن روحانی است. یک جریان فکری در کشور است که اصلا برای رای مردم هیچ ارزشی قائل نیست. برخی دیدگاه‌های سیاسی و جریان‌های فکری بر این عقیده‌اند که مردم نقشی تعیین کننده درسرنوشت خود ندارند. این تفکر، متضاد تفکرات امام بوده و تفکری دینی نیست که برای رای مردم هیچ اعتبار و ارزشی قائل نباشیم. این جریان فکری با نام‌های مختلف در بین جناح‌ها و گروه‌های سیاسی کشور تحت عناوینی که غالبا جنبه دینی به آن می‌دهند، وجود دارد. در مقابل این دیدگاه، آقای رئیس‌جمهور می‌گوید: «ما چنین تفکری نداریم و جمهوریت ما از اسلامیت جدا نیست. براساس دیدگاه اسلام که آیات و روایات فراوان و بحث مفصل دارد و همچنین مبانی فکری امام خمینی، اسلامیت و جمهوریت از هم جدا نیست. در ارتباط با دستور رئیس‌جمهور برای ارسال لایحه همه‌پرسی به مجلس، باید دید نظر اکثریت مردم در تفسیر مثلا نظارت شورای نگهبان چیست، حد و مرز این نظارت تا کجاست؟ و افکار عمومی نسبت به نظارت استصوابی و استطلاعی چه رای و نگاهی دارد. این لایحه در این خصوص است که در مواقع اختلاف میان صاحب نظران و رجال سیاسی به افکار عمومی مراجعه کنیم، زیرا قانون اساسی، رفراندوم و مراجعه به آرای عمومی را ابزاری برای حل اینگونه ملاحظات و اختلاف نظرها قرار داده است. اما در ارتباط با طرح و تصویب این لایحه، طرح اینگونه مباحث در جامعه ما الان ضرورت دارد، زیرا روشنگری‌هایی در این رابطه صورت گرفته و باعث می‌شود صاحب‌ نظران، حقوقدانان، سیاستمداران و متفکرین به میدان بیایند و درموافقت و مخالفت آن صحبت کنند. حداقل اینگونه لوایح باعث حرکت فکری و روشنگری در جهت تحلیل و تفسیر مفاهیم سیاسی خواهد شد.