این روزها بسیاری از مسئولان و بزرگان کشور بر لزوم برگزاری انتخاباتی با مشارکت حداکثری تأکید دارند. نوع نگاهی که در حال حاضر در جامعه انعکاس پیدا کرده، تا الان مطلوب یک انتخابات پرشور برای همه جریانهای فکری نیست. البته انتخابات را باید به دو بخش تقسیم کرد، یک بخش انتخابات در شهرهای کوچک که در این شهرها بیشتر اقوام، قبایل و فامیل هستند و نگاه محلی بر انتخابات در این مناطق حاکم است و چون حالت قبیلهای است خیلی به نماینده نگاه نمیکنند که چه گرایش فکریای دارد، نگاه آنها به کاندیدا این است که چه بستگی قومی و طایفهای دارد. به همین دلیل در آن شهرها همان حالت به نوعی انتخابات معمولی برگزار میشود اما در شهرهای بزرگ تا حدی انفعال دیده میشود. همانطور که روز گذشته آقای حسن روحانی مطرح کرد باید کاری کنیم انتخابات ما منفعل نباشد، اما شرایط در شهرهای بزرگ که رقابتهای دورههای گذشته را بین چهرههای مختلف تجربه کرده، متفاوت است. نقش لیست در انتخابات تعیین کننده است اما نکته قابل توجه و تاکید این است که مردم در انتخاباتها به لیستها رای میدهند. در دوره گذشته هم با حمایت رئیس دولت اصلاحات مردم به لیست رای دادند. فکر میکنم امسال لیستی حداقل میان جریان معتدل و اصلاحطلب نداریم با این وجود توقع برگزاری انتخاباتی صد درصد پرشور داریم اما با این تفاسیر نمیتوانیم در حد انتظار منتظر چنین توقعی باشیم و باید تلاش شود که سرمای زمستان به صندوقها نرسد و ما شاهد نرخ پایین مشارکت نباشیم. عواملی که باعث شدند شرایطی به وجود بیاید که همه سلیقهها نتوانند کاندیدای مورد نظر خود را داشته باشند تا مشارکت به شکل رقابتی و حداکثری و مطلوب همه گرایشها شکل بگیرد، در این دوره کمی سختتر از دفعات قبل شده بود. علاوه براین جریانی که باعث شد تنوع در انتخابات کم باشد موجب عقب نشینی گروههای مختلف فکری در انتخابات هم بوده و جریانهای مختلف فکری نتوانستند کاندیدای خود را در انتخابات وارد رقابت کنند.