رو در رو
محمود گبرلو:
فيلمسازان ما فرمول فيلمسازي براي تماشاگر را فراموش کردهاند
مجري و منتقد سينما گفت: فيلمهايي که بنده در اين چند روز ديدم خيلي شخصي است و با تماشاگر زياد نتوانستند ارتباط برقرار کنند، اين يعني يا نياز تماشاگر را برآورده نميکنند و يا فيلمسازان ما فرمول فيلمسازي براساس نياز تماشاگر را فراموش کردهاند. محمود گبرلو در گفتوگو با ميزان، در خصوص ارزيابي کلي خود از سيوهشتمين جشنواره فيلم فجر اظهارکرد: بعداز سيوهشت سال که از عمر جشنواره فيلم فجر ميگذرد در حال حاضر بهدنبال نگاه جديد و مطلوبتري براي سينماي ايران هستم که آيا سينماي ايران ميتواند تماشاگر ايراني خود را همراه داشته باشد. وي در همين راستا افزود: به اين دليل اين موضوع را ميگويم چراکه ما با شرايط سختي از لحاظ رسانه در جهان روبهرو هستيم و قدرتهاي رسانهاي هرکدام تلاش ميکنند مخاطبان ايراني را با شيوههاي مختلف جذب خودشان کنند. مجري سابق برنامه «هفت» در خصوص شرايط موجود در جشنواره فجر اظهارکرد: در اين شرايط وظيفه سينماي ايران خيلي سنگينتر است، زماني بود که سينماي ايران در جهان در اوج و قله بود نبايد امروز اينچنين افت و عقبنشيني کند تا کشورهاي همسايهاي که اصلا سينما نداشتند حالا بتوانند سردمدار و برگزارکننده جشنوارههاي بزرگ باشند و الگوهاي مطابق ميل خود را بسازند، براي همين است که دنبال جرياني در سينماي ايران ميگردم که با توجه به هجوم رسانههاي خارجي آيا کسي به فکر تماشاگر ايراني هست يا خير. مجري مراسم نشستهاي خبري جشنواره فجر در خصوص فيلماوليها و فيلمسازان تازهکار حاضر در جشنواره فيلم فجر اذعان کرد: زماني بود که ما دسترسي به فيلمهاي خارجي به شکل کنوني نداشتيم، اما الان بهوفور در شبکههاي متعدد ايراني و بيگانه و همچنين در قالب سيدي و اينترنت ميتوان بهروزترين فيلمهاي سينماي جهان را ببينيم از اينرو نسل جوان تماشاگر امروز خيلي مسلط به تکنيک سينما است، همچنين اين را در کارگردانان جوان و فيلماوليهايمان نيز ميتوان ديد. وي در همين راستا ادامه داد: زماني بود که ما اصلا به کارگردانان جوان اهميت نميداديم. با اغماض فيلمشان را نگاه ميکرديم، اما در حال حاضر شاهد اين هستيم که فيلمسازان جوان ايراني از لحاظ تکنيک و فرم خيلي قويتر شدهاند. گبرلو در پايان پيرامون فيلمهاي که تا به امروز در پرديس ملت موسوم به کاخ رسانه براي اهالي رسانه اکران شدهاند، خاطرنشان کرد: فيلمهايي که بنده در اين چند روز ديدم خيلي شخصي است و با تماشاگر زياد نتوانستند ارتباط برقرار کنند، اين يعني يا نياز تماشاگر را برآورده نميکنند و يا فيلمسازان ما فرمول فيلمسازي براساس نياز تماشاگر را فراموش کردهاند.
مجيد ياسر:
بهجاي تلخي در سينما فيلم «مادر» بسازيم
بازيگر سينما و تلويزيون اعتقاد دارد امروز به ساخت فيلمي مثل «مادر» نيازمنديم تا آن دلتنگيها، وابستگيها و عواطفِ گمشده در سينما، پيدا شود. مجيد ياسر در گفتوگو با تسنيم، با اشاره به اينکه قرار بود در فصل اول «نون.خ» باشم، خاطرنشان کرد: شرايط فيلمنامه اجازه نداد در قسمت اول «نون.خ» حاضر شوم اما در سري دوم، از قسمت اول با شخصيت «بهنام» وارد ميشوم. اين نقش پيچيدگي خاصي دارد با صحبتهايي که با سعيد آقاخاني و مصطفي تنابنده راجع به فيلمنامه داشتيم اين پيچيدگي برجسته شود و در بستر قصه به چشم آيد. وي در خصوص استفاده از لهجه و گويش کُردي، توضيح داد: خودم دوست داشتم گويش داشته باشم و بتوانم کُردي و يا با لهجه صحبت کنم؛ آقاخاني مخالفت کرد و خواست اين شخصيت با کلام فارسي و گويش رئال اتفاق بيفتد. مجيد ياسر افزود: واقعا دلم براي «اجارهنشينها» تنگ شده و از اين مدل فيلمهايي که حرف براي گفتن داشته باشد و تلنگري به مخاطب بزند، ساخته نميشود. چون فقط تجارت و ديده شدن اهميت دارد؛ چقدر سخت است که از فضاي اصيل هنري فاصله گرفتهايم و آنقدر پول براي همهچيز حتي لطيفترين عرصهها که هنر باشد تعيينتکليف ميکند. من دلم براي طنزهايي تنگ شده که وقتي از سينما بيرون ميرفتيم تماشاچي ديگر موضوعات اجتماعي با درونمايه طنز ميشد اما امروز قهقهه هم بزند، پشت اين قهقهه چه هدفي وجود دارد؟ وي تصريح کرد: شايد هم تهيهکنندگان حق داشته باشند در سينما گيشه برايشان اهميت داشته باشد و در تلويزيون هم جذب مخاطب؛ چون نميخواهند کمکار بشوند يا ضرر بدهند. اينجا مخاطب قرباني ميشود و بايد هرچه زودتر فکري به حال مخاطب بکنيم و فيلمهايي بسازيم که نوستالژي شوند. چقدر در دهه اخير فيلمي جز چند اثر، ماندگار شدهاند به اين ماندگاري واقعا فکر کنيم؟ اين بازيگر سينما و تلويزيون در واکنش به تلخيهايي از جنسِ سينما، گفت: نميدانم چرا آنقدر سينمايمان تمايل دارد دست روي سوژههايي بگذارد که کامِ مردم را تلخ کند يا در واقع حال مردم را خوب نکند. واقعا «مادر» علي حاتمي حال مخاطب را خوب ميکرد اي کاش يکبار ديگر فيلمي مثل «مادر» ساخته شود. وي در خصوص دلتنگيها و عواطف گمشدهاش در سينما، افزود: ما در سينما خانوادهاي داشتيم که «مادر» به نمايش درآورد. همه بازيگران بزرگ و صاحبنام سينما به اين فيلم آمدند و ايفاي نقش کردند. اثري ماندگار و جاودان خلق شد. دلتنگيها، وابستگيها و عواطفي داريم که در سينما گم شده است. براي سينماي ما کمبود است و نسلي که الان سينما را دنبال ميکند نسلي است که بايد اين فرهنگ سينه به سينه آمده را پيدا کند. ما ايرانيايم و عاشقيم. هنوز که هنوز است خانوادهها با اسم «مادر» روح جوانهايشان پر ميکشد.
