اقدام شرمآور يک روحاني مروج طب سنتي به اسم طب ديني، با آتش زدن يک کتاب علمي با نام طب هاريسون ـ براساس فيلمي که انتشار يافته ـ کار زشتي است که هيچ دانش دوستي، در هيچ سطحي، آن را نميپذيرد. متاسفانه اين شخص، سالهاست با استفاده از باورهاي عاميانه در ميان مردم، تلاش در ترويج بافتههاي خود به اسم طب ديني دارد و براي تقديس آنها، از رواياتي که بارها محدثان آنها را نقد کردهاند، استفاده ميکند. اين رفتار وي، در حوزه قم، مورد تأييد هيچکس، جز شماري از هواداران ساده لوح او که مانند آنها همه جاي دنيا هستند، نيست. روشن است که طب سنتي، بهعنوان يک شاخه علمي، در مراکز دانشگاهي ميتواند مطرح و توصيههاي آن پس از بررسيهاي علمي و تأييد مراکز رسمي، مورد استفاده قرار گيرد، اما نامبرده نه از نظر تحصيلات علمي و نه حوزوي، در مقامي نيست که بتواند چنين ادعايي بکند. طبعا در قم يا مشهد، هيچ نوع شاخه درسي وجود ندارد که او به استناد تحصيل در آن، چنين ادعايي را داشته باشد. و اما اقدام به کتابسوزي، اين عمل مشمئز کننده، بايد گفت، اين اقدام،هميشه کار افراد جاهل و افراطي بوده است، کساني که هيچ گاه، در هيچ مدلي، چه از نوع کسروي با آتش زدن آثار ادبي، و اين شخص، با آتش زدن يک کتاب علمي، در پيشگاه ملت فرهيخته ايران، جايي نداشته و ندارند. خوشحاليم که اين شخص، پس از يک دوره تلاش در قم، از اين مرکز ديني طرد شده و به دليل اقدامات ناصوابش، در محاکم مربوط، محکوم هم شده است. مسلما، وظيفه حاکميت، دفاع از حريم علم و دانش و مبارزه با جاهلاني است که با اقدمات ناصواب خود، زمينه آسيب زدن به دين و سلامت مردم را دنبال ميکنند. در باره دادن لقب آيتا... به ايشان، بايد عرض کنم، در قم، مع الاسف زمينه اي وجود دارد که کساني از سوي خود يا نزديکانشان، لقب آيتا... را به خود اختصاص دهند. مسلم است که دادن چنين لقبي، هيچ رسميتي نداشته و نشان دهنده هيچ مقام و منصب علمي و غير علمي نيست. بايد عرض کنم، يکي از افتخارات ايران در چند دهه اخير، در مراکز علمي و پزشکي، توسعه پزشکي مدرن است، امري که سبب شده است تا ايران در منطقه خاورميانه، يک قطب مهم پزشکي باشد. اين راهي است که دولتهاي پس از انقلاب، بهشدت از آن حمايت کرده و ايران اسلامي از اين زاويه، کشوري سرافراز است. بنابر اين، نبايد اين قبيل رفتارهاي زشت و شرم آور را در مقابل آن همه تلاش و گسترش علم پزشکي نوين قرار داد، هرچند، نهادهاي مربوطه، در تمام سطوح، ميبايد با اقدامات دقيق نظارتي خود، شائبه اعتناي به اين قبيل رفتارهاي نادرست را از ميان ببرند، کاري که جز با توسعه مراکز علمي و ترويج دانش ميان مردم، امکان نخواهد داشت.