تکرار تاریخ در عراق

قريب به 100 سال پيش در 1920 ميلادي مردم عراق در خيزشي عظيم به خيابان‌ها آمدند و به رهبري مرجعيت توانستند انگليسي‌ها را از سرزمينشان بيرون کنند. در آن زمان انگلستان بزرگترين استعمارگر جهان بود و خون ملت‌هاي منطقه را در شيشه فرو کرده بود. ملت عراق توانستند با تکيه بر قدرت و اعتبار مرجعيت به هدف خود يعني بيرون کردن استعمارگران دست پيدا کنند. سال‌ها بعد در قرن بيست و يکم، اشغالگران آمريکايي تلاش داشتند تا بار ديگر استقلال مردم عراق را از آنان بربايند و خواسته‌هاي خود را بر آنان تحميل کنند. با پايداري ملت عراق و هوشياري مرجعيت آنها ناکام ماندند. اولين تلاش اشغالگران آمريکايي در عراق، تدوين قانون اساسي اين کشور بود. آنها مي‌خواستند با نوشتن قانون اساسي به قول خودشان دموکراسي را براي مردم عراق به ارمغان بياورند، اما هوشياري ملت و مرجعيت در آن کشور سبب شد که جلوي اين اقدام بايستند و خودشان اقدام به تدوين قانون اساسي عراق کنند. بعد خواستند قراردادي امنيتي به مردم عراق تحميل کنند که بخشي از اين قرار داد مسأله کاپيتولاسيون بود؛ همچنان که آمريکايي‌ها آن را در زمان شاه به ايران تحميل کرده بودند. ملت عراق و مرجعيت محکم ايستادند و مسأله کاپيتولاسيون از قرارداد امنيتي حذف شد. اکنون بار ديگر مردم عراق به خيابان‌ها آمده‌اند تا بگويند نمي‌خواهند در کشورشان ميزبان اشغالگراني باشند که سال‌ها زندگي را بر آنان سخت کرده و برادرانشان را به شهادت رسانده‌اند. دولت آمريکا بايد آماده خارج کردن نيروهاي خود از خاورميانه باشند و معتقدم اين اتفاق ثمره خون شهيداني است که با اخلاص فداي اهداف متعالي‌شان شدند. همچنان که يک وحدت و يکپارچگي چشم نوازي نصيب ملت ايران شد، خداوند از خون اين شهيدان استقلال را به عراقي‌ها ارزاني مي‌دارد تا اشغالگران را به دست خود از سرزمينشان بيرون کنند. مسأله اين است که آمريکا از همکاري عراق و ايران وحشت داشت. راهبرد استکبار از زمان پيروزي انقلاب تا امروز اين است که ملت عراق در برابر ملت ايران قرار گيرد و موفق شد طي هشت سال دفاع مقدس اين راهبرد خود را از طريق صدام حسين در منطقه پياده کند. آنچه امروز به لطف و برکت خون اين دو شهيد رخ مي‌دهد باطل شدن همين سحر آمريکايي‌هاست که تلاش داشتند مجددا دو ملت را روبه‌روي هم قرار دهند. اکنون اين راهبرد شکست خورده است و مردم دو کشور از هميشه به يکديگر نزديکترند. اينکه هر دو اين شهداي عزيز در کنار هم شهيد شوند، در شهرهاي مختلف عراق و ايران اين چنين مورد استقبال مردم قرار گيرند، مردم ايران پرچم عراق را روي دوششان تشييع کردند و همين اتفاق در خصوص پرچم ايران در عراق افتاد. اکنون آمريکايي‌ها بايد آماده خروج از منطقه باشند و عزم دو ملت عراق و ايران نيز بر همين است.